يُنْفِقوُنَ» «١» پهلوهايشان شبانه از بستر تهى مى‌شود و با بيم و اميد، پروردگارشان را مى‌خوانند و از آنچه روزى شان كرده‌ايم مى‌بخشند.
به رسول گرامى اسلام نيز دستور مى‌دهد:
«وَ مِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسى‌ انْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً» «٢» پاسى از شب را به شب زنده دارى سپرى كن، اين يك وظيفه اضافى براى توست، شايد خدا تو را به جايگاهى پسنديده برساند.
امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:
«رسول اكرم (ص) به امير مؤمنان عليه السلام فرمود: سفارش هايى به تو مى‌كنم، آنها را حفظ كن! سپس گفت: خدايا او را يارى فرما! آنگاه فرمود: «بر تو باد به نماز شب، بر تو باد به نماز شب، برتو باد به نماز شب!» «٣» در اين حديث رسول خدا صلى الله عليه و آله بهترين و سودمندترين عمل را به بهترين انسان سفارش كرده و سه بار نيز بر آن تأكيد فرموده است. اين تأكيد، اهميت و ارزش نماز شب را بيان مى‌كند. همچنين آن حضرت مى‌فرمايد:
«شَرَفُ الرَّجُلِ قِيامُهُ بِالَّليْلِ وَ عِزُّهُ اسْتِغْنائُهُ عَنِ النَّاسِ» «٤» شرف مرد به شب خيزى اوست و عزّتش در بى نيازى از مردم نهفته است.
همچنين آن حضرت، شب زنده دارى را شرط ورود به جرگه پيروان خاص و شيعيان ويژه دانسته، مى‌فرمايد: