«مَنْ خَرَجَ مِنْ ذُلِّ الْمَعْصِيَةِ الى‌ عِزِّ الطَّاعَةِ آنَسَهُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بِغَيْرِ انيسٍ وَ اعانَهُ بِغَيْرِ مالٍ» «١» كسى كه از زبونى معصيت به سوى سرافرازى اطاعت رود، خداى بزرگ، بدون همدمى ديگر مونس او مى‌شود و بدون ثروت او را مدد مى‌رساند.
٣- توسّل‌ در فرهنگ اسلام «توسّل» از جايگاهى بس والا برخوردار است و ريشه در اصل اعتقادى «امامت» دارد. در ديدگاه شيعه، مسلمان در همه برنامه هاى فردى و اجتماعى بايد از معصوم رهنمود بگيرد و از اين راه با خدا و مردم، رابطه برقرار سازد و گرنه گمراهى او قطعى است.
ريشه توسّل «وسيله» است يعنى؛ «واسطه قرار دادن چيزى از روى ميل و رغبت» «٢» علماى اسلامى، مصداق هاى متعدّدى براى اين واسطه ها و ابزار و اسباب توسّل ذكر كرده‌اند، مانند: علم، ايمان، جهاد در راه خدا، عبادت، صله رحم، حج، روزه، كارهاى نيك، اطاعت از پيامبر صلى الله عليه و آله و ... «٣» همه موارد ياد شده را مى توان در اطاعت از معصوم- اعم از پيامبر و امام- گنجاند زيرا با فرمانبرى و پيروى صادقانه از او، همه واقعيت‌هاى ياد شده در حد اعلا و خداپسندانه به دست مى‌آيد و برعكس، ممكن است افراد فراوانى بخواهند از راه‌هاى ياد شده به درگاه الهى راه يابند، ولى در به كارگيرى و بهره‌بردارى از آنها دچار انحراف گردند. به عبارت ديگر بايد گفت موارد ياد شده در صورتى انسان را به خدا مى‌رساند كه جملگى آنها را معصوم تبيين و تشريع كند. در قرآن مجيد مى‌خوانيم:
«يا ايُّهَا الَّذينَ امَنوُا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا الَيْهِ الْوَسيلَةَ» «٤» اى مؤمنان! تقواى الهى پيشه كنيد و براى رهيابى به سوى او، وسيله بيابيد.