اخلاق عملى - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٢٠

تمرّد، حربه خطرناكى است كه هر آن امكان دارد اين شيرازه را از هم بگسلد، در آن صورت، «نه از تاك نشان ماند و نه از تاك نشان» تمرّد به هر عنوانى كه صورت پذيرد، آب به آسياب دشمن مى ريزد و موقعيت خودى را به سود بيگانه تغيير مى‌دهد. حسد، كينه‌توزى، غرور، بيگانه‌پرستى، كج فهمى، دنياگرايى، بزدلى و ... انگيزه‌هاى شومى است كه سبب تمرّد و نافرمانى از دستورهاى فرماندهان مى‌شود و انگيزه و نتيجه هر دو زشت و زيانبار است، مجموع انگيزه‌هاى يادشده تحت عنوان «دنيازدگى» قابل جمع است و قرآن مجيد نيز بر آن تصريح كرده، مى‌فرمايد:
«مالَكُمْ اذا قيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فى‌ سَبيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ الَى الْارْضِ ارَضيتُمْ بِالْحَيوةِ الدُّنْيا مِنَ الْاخِرَةِ فَما مَتاعُ الْحَيوةِ الدُّنْيا فِى الْاخِرَةِ الَّا قَليلٌ» «١» شما را چه شده كه وقتى به شما گفته مى‌شود: «به سوى جهاد در راه خدا حركت كنيد!» بر زمين سنگينى مى‌كنيد؟ آيا به زندگى دنيا به جاى آخرت راضى شده‌ايد؟ با اينكه متاع زندگى دنيا در برابر آخرت، جز اندكى نيست! بايد دانست كه تمرّد از بيمارى‌هاى مسرى نيز هست و نافرمانى فرد يا گروه به افراد و گروه‌هاى ديگر تشكيلات نيز سرايت مى‌كند و انان را نيز آلوده مى‌سازد.
٤- نزاع و تفرقه‌ وحدت و همدلى، تقويت و بالندگى تشكيلات را در پى دارد ولى درگيرى و تفرقه براى هر اجتماعى بويژه سازمان نظامى، شكننده است. قرآن مجيد در اين باره مى‌فرمايد:
«وَ اطيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ريحُكُمْ ...» «٢» فرمان خدا و پيامبرش را اطاعت كنيد و نزاع و كشمكش نكنيد كه سست شويد و شوكت شما از بين برود.
اين آيه شريف تصريح مى‌كند كه نزاع و تفرقه و نتيجه آن، بر اثر نافرمانى از خدا و