اخلاق اقتصادى‌ بخش وسيعى از زندگى مادّى را بعد اقتصادى تشكيل مى‌دهد و اهميّت آن نيز به حدّى است كه برخى آن را زيربناى حيات انسان دانسته‌اند و مسائل ديگر را در درجه دوّم اهميت قرار داده‌اند. اسلام، گر چه نظريه بالا را مردود مى شمرد ولى از جايگاه مهم مسائل اقتصادى نيز غفلت نورزيده و احكام و قوانين خاصّى براى رشد و توسعه اقتصادى، توليد و توزيع، كنترل و تعديل ثروت و وضع نموده، همچنين، اخلاق را در حيطه اقتصاد وارد كرده، آن را به معنويت و جهان آخرت پيوند زده است.
در اينجا برخى از اخلاق نيك و بد را در زمينه امور اقتصادى توضيح مى‌دهيم.
الف- نيكى‌ها ١- كسب حلال:
اسلام در نظام اقتصادى خويش، برخى از راه‌هاى كسب درآمد را به خاطر مفاسدى كه در پى دارد، حرام و ممنوع كرده است، مانند ربا، كم‌فروشى، احتكار، غصب و سرقت، اختلاس، رشوه و مانند آن ولى كارهاى معمول و معقول را مشروع دانسته و از پيروان خويش مى‌خواهد كه از راه مشروع به كسب درآمد و امرار معاش بپردازند و هرگز گرد كار و اخلاق عملى ٩٦ ٢ - اسراف و تبذير ص : ٩٦ درآمد حرام نگردند: