است. اميرمؤمنان در اين باره مى‌فرمايد:
حُسْنُ الْخُلْقِ رَأْسُ كُلِّ بِرٍّ» «١» خوش خلقى، سرچشمه هر نيكى است.
مرد بايد با ورود به خانه، همه ناراحتى‌هاى ناشى از كار و مشكلات اجتماعى را بيرون منزل گذاشته و با چهره‌اى بشّاش و متبسّم با اهل منزل رو برو شود، چنان كه زن نيز بايد از اظهار هر گونه گلايه و خستگى ناشى از كار و مشكلات منزل بخصوص به هنگام ورود مرد خوددارى و چنان با همسرش روبرو شود كه گويا هيچ مشكلى وجود ندارد. آنگاه با صفا و صميمت كنار يكديگر بنشينند و براى مشكلات زندگى داخل و خارج منزل عاقلانه چاره‌انديشى كنند به گونه‌اى كه هر يك براى ديگرى بهترين غمخوار و مشاور باشد همان‌طور كه رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله فرمود:
«خَيْرُكُمْ خَيْرُكُمْ لِاهْلِهِ وَ انَا خَيْرُكُمْ لِاهْلى‌» «٢» بهترين شما كسى است كه براى خانواده اش بهترين باشد و من براى خانواده‌ام بهترين هستم! ٣- احترام متقابل‌ دين و خرد به ما مى‌آموزد كه به ديگران احترام بگذاريم و حرمت يكديگر را پاس بداريم، در امور خانوادگى نيز رعايت چنين اصلى ضرورى است و هر يك از زن و مرد بايد نهايت تمجيد و احترام را نسبت به همسر خويش اعمال كند و در هيچ شرايطى كمترين اهانتى به شريك زندگى خود نكند. امام باقر عليه السلام به مردان چنين سفارش مى‌كند:
«مَنِ اتَّخَذَ امْرَأَةً فَلْيُكْرِمْها» «٣» هر كس زن مى‌گيرد بايد او را احترام كند.
و حضرت صادق عليه السلام نيز فرمود: