اخلاق عملى

اخلاق عملى - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٨٢

«فَاذا قُضِيَتِ الصَّلوةُ فَانْتَشِرُوا فِى الْارْضِ» «١» عصر جمعه را براى چنين كارهايى مناسب دانسته، مى‌فرمايد:
«منظور آيه (پراكنده شدن در زمين) كارهاى (عادى و) دنيوى نيست بلكه منظور عيادت مريض، تشييع جنازه و ديدار برادران دينى به خاطر خداست» «٢» يكى از شيعيان به نام «خيثمه» مى‌گويد: خدمت امام باقر عليه السلام رسيدم، هنگام خداحافظى فرمود:
«اى خيثمه، هر كس از دوستان ما را ديدى سلام برسان و به آنان سفارش كن، تقواى خداى بزرگ را پاس دارند، ثروتمندانشان از مستمندانشان و توانايانشان از ضعيفانشان ديدن كنند، زندگان به تشييع مردگان بروند و يكديگر را در منزل‌هايشان ديدار كنند، چرا كه ملاقات برخى از آنها با برخى ديگر سبب احياى امر امامت است و خدا رحمت كند كسى كه امر ما را احيا كند.» «٣» امام صادق عليه السلام نيز مى‌فرمايد:
«التَّواصُلُ بَيْنَ الاخْوانِ فىِ الْحَضَرِ التَّزاوُرُ وَ فىِ السَّفَرِ التَّكاتُبُ» «٤» ارتباط ميان برادران، هنگام حضور در وطن، زيارت است و در سفر، نامه نگارى.
٨- احترام به ديگران‌ در ديدگاه اسلام، مؤمن از جايگاهى والا برخوردار است و بايدجان و مال و ناموس و آبرويش در جامعه محفوظ باشد و هيچ كس حق ندارد بدون دليل شرعى، متعرّض ديگران شود يا به آنان بى‌احترامى كند. نقل شده امام باقر عليه السلام رو به كعبه كرد و فرمود:
«الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى‌ كَرَّمَكِ وَ شَرَّفَكِ وَ عَظَّمَكِ وَ جَعَلَكِ مَثابهً لِلنَّاسِ وَ امْناً وَ وَ اللّهِ‌