اخلاق عملى

اخلاق عملى - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٧٩

درباره ادب پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله آورده‌اند:
- هنگام سخن گفتن، تبسّم مى‌كرد و جز سخن حق بر زبان نمى‌راند. «١» - امير مؤمنان عليه السلام مى‌فرمايد: «هرگز ديده نشد كه رسول خدا صلى الله عليه و آله پايش را جلو كسى دراز كند. «٢» - امام صادق عليه السلام فرمود: «هرگاه كسى خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله بود: آن حضرت لباس و زينت خود را از تن خارج نمى‌ساخت.» «٣» ٤- اجازه ورود يكى از آداب زيبا و ارزشمند معاشرت انسانى، اجازه خواستن هنگام ورود به محل زندگى يا كار ديگران است. حتى اگر ملاقات شونده نزديكترين كس به ملاقات كننده باشد، چنين كارى از نظر تربيتى و اجتماعى آثار ارزشمندى دارد و بسيار آموزنده و محبت آور است و به نظم و استحكام جامعه كمك مى‌كند. قرآن مجيد به مؤمنان چنين دستور مى‌دهد:
«يا ايُّهَا الَّذينَ امَنوُا لا تَدْخُلوُا بُيُوتاً غَيْرَ بُيوُتِكُمْ حَتّى‌ تَسْتَأْذِنوُا وَ تُسَلِّموُا عَلى‌ اهْلِها ذلِكُمْ خْيرٌ لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّروُنَ» «٤» اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، به خانه‌هايى جز خانه‌هاى خود وارد نشويد تا اينكه اجازه بگيريد و بر اهل آنها درود فرستيد. اين (كار) براى شما نيكوترين (كار) است، شايد متذكّر شويد.
امير مؤمنان عليه السلام- كه نزديكترين فرد به رسول اكرم صلى الله عليه و آله است مى فرمايد:
(خواستم) بر پيامبر صلى الله عليه و آله- كه در اتاقى به سر مى‌برد- وارد شوم، اجازه گرفتم ايشان اجازه ورود داد، وقتى وارد شدم، فرمود: اى على! مگر نمى‌دانى خانه من خانه تست، پس چرا اجازه گرفتى؟ عرض كردم: اى رسول خدا دوست داشتم چنين كنم! فرمود: اى‌