واجبات هر نمازى است و بدون آن، نماز باطل است. علاوه بر اين، «صلوات» ارتباط انسان با خدا را محكم و سبب استجابت دعا مى‌شود. در اين باره روايت هاى فراوانى داريم كه به يك نمونه بسنده مى‌كنيم. امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:
«لا يَزالُ الدُّعاءُ مَحْجوُباً حَتّى‌ يُصَلِّىَ عَلى‌ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ» «١» دعا پيوسته در بند است (و مستجاب نمى‌شود) تا اينكه دعا كننده بر محمد و دودمانش درود فرستد.
٤- شب زنده دارى‌ شب زنده دارى يعنى بيدار بودن در شب براى عبادت يا نگهبانى و شب زنده دار (شب خيز، شب بيدار و قائم الليل) كسى است كه شب را بيدار بماند و آن را به دعا يا پاسبانى به صبح رساند. «٢» تهجّد، قيام شبانه و بيتوته واژه هايى است كه در فرهنگ اسلامى به شب زنده دارى براى عبادت و راز و نياز با خدا گفته مى‌شود و از آيات قرآن اقتباس شده است.
ارزش و فضيلت‌ از آيات و روايات اسلامى بر مى‌آيد كه در ميان عبادات مستحبّى، هيچ عبادتى به پاى شب زنده دارى نمى‌رسد و عبادت شبانه نزديكترين راه رسيدن به مقام قرب الهى است.
از ميان انبوه آيات و رواياتى كه در اين باره سخن گفته‌اند به چند نمونه بسنده مى‌كنيم.
قرآن مجيد، راز و نياز شبانه را نشانه مؤمنان واقعى مى‌داند و به توصيف حالت عاشقانه آنان پرداخته مى‌فرمايد:
«تَتَجافى‌ جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ‌