اخلاق عملى

اخلاق عملى - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٢٩

راههاى تقويت تقوا همان طور كه در بخش پيش يادكرديم، ميل به خوبى ها و گريز از زشتى ها در اندرون انسان ها وجود دارد و كمتر كسى يافت مى‌شود كه فطرةً چنين نباشد و رسالت پيامبران و مربّيان انسان ها، تقويت و تربيت اين روحيه در جامعه بشرى است و تحقق اين هدف مقدس از راه هاى گوناگونى امكان پذير است از جمله:
١- كسب علم‌ آگاهى از معارف دينى و دانستن حكم خدا و نظر شرع و عقل، لازمه تقواپيشگى است و كسى كه از كارهاى زشت و زيبا خبر ندارد، نمى تواند آنها را ترك كندو اينها را به جاى آورد، قرآن مجيد، عالى ترين درجه تقوا را- كه خوف و خشيت الهى است- منحصر در قشر ارزشمند دانشمندان كرده مى‌فرمايد:
«انَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ» «١» تنها بندگان دانشمند خدا از او مى‌ترسند.
٢- ايمان به خدا در بيشتر آيات و روايات، تقوا با واژه مقدّس «اللّه» همراه است و همان گونه كه در تفسير تقوا نيز آورديم، در واقع «تقوا»، در رابطه با خدا و ايمان به عالم غيب معنا پيدا مى‌كند و بايد گفت: يك واژه ١٠٠% دينى و اسلامى است. قرآن مجيد نيز در موارد متعددى، تقوا را مشروط بر ايمان به خدا كرده مى‌فرمايد:
«... وَ اتَّقوُا اللَّهَ انْ كُنْتُمْ مُؤمِنينَ» «٢» اگر مؤمن هستيد، تقواى الهى پيشه كنيد.
امير مؤمنان صلوات اللّه عليه نيز در اين باره مى‌فرمايد:
«اتَّقُوا اللَّهَ الَّذى‌ انْ قُلْتُمْ سَمِعَ وَ انْ اضْمَرْتُمْ عَلِمَ» «٣»