جسم وجان آدمى به تغذيه كافى و مداوم نياز دارند تا از سلامتى وشادابى برخوردار گردند. همين طور بايد پيوسته تحت مراقبت قرار گيرند و در صورت ابتلاى به هر گونه بيمارى، مداوا و آفت زدايى شوند.
بهداشت و درمان جسم انسان در حيطه علوم پزشكى است و تقويت و بهداشت و درمان روح بر عهده عقيده و انديشه است كه در قالب حكمت نظرى و عملى ارائه مى‌گردد. حكمت نظرى مشتمل بر دانش طبيعيات، رياضيات و الهيات است و حكمت عملى نيز از سه بخش اخلاق فردى، تدبير منزل و سياست مُدُن، تشكيل يافته است و بيشتر فلاسفه، حكمت نظرى را مقدمه حكمت عملى مى‌دانند.
در اسلام نيز، ايمان و عقيده- كه از مقوله حكمت نظرى است- سنگ زيرين اخلاق است و اخلاق نيكو ميوه شيرين ايمان به خداست و اين دو بسان دو بال به انسان امكان مى دهند تا در آسمان معنويت به پرواز درآيد و به سوى مقام قرب الهى عروج كند.
پس بايد گفت؛ اخلاق، جزء جدانشدنى اسلام است و هر مسلمانى وظيفه دارد همان طور كه عقيده و انديشه خويش را تصحيح مى كند، به اصطلاح اخلاق و رفتار خود نيز همّت گمارد؛ عمل صالح- كه به طور مداوم همراه ايمان در قرآن تكرار شده- گوياى اهميت فراوان اخلاق نيكو و ضرورت انكار ناپذير آن در زندگى فردى واجتماعى انسانهاست.
آنچه در پيش روى شماست، تلاشى است ناچيز براى يادآورى و تذكار گوشه اى از مسائل گوناگون اخلاقى كه در دو بخش اخلاق فردى و اخلاق اجتماعى براى دوره كوتاه آموزشى تدوين يافته و به دليل محدوديت دوره و از سويى تنوّع عناوين اخلاقى،