دانشمند و فاضل، حقايق علمى را بيان كند. «١» احترام به معلّم علاوه بر اينكه از نظر آداب و رسوم اجتماعى و اخلاقى، امرى ضرورى است، اثر وضعى و معنوى گرانقدرى نيز در پى دارد و سبب موفقيت و شكوفايى علمى و معنوى دانشجو مى‌شود. از مرحوم آيت الله حائرى، مؤسس حوزه علميه قم، نقل شده كه فرمود:
توفيقاتى كه در زندگى، نصيب من شد و در پرتو آن توانستم حوزه را تشكيل دهم، همه مرهون خدماتى است كه به استادم- مرحوم سيد محمّد فشاركى (ره)- كرده‌ام، زمانى ايشان بيمار و زمين‌گير شد و مدّت شش ماه به او خدمت كردم و بدين عمل افتخار مى‌كنم.» «٢» امام صادق عليه السلام به معلّم، متعلّم و عالم چنين رهنمود مى‌دهد:
«اطْلُبُوا الْعِلْمَ وَ تَزَيَّنُوا مَعَهُ بِالْحِلْمِ وَ الْوَقارِ وَ تَواضَعُوا لِمَنْ تُعَلِّمُونَهُ الْعِلْمَ و تَواضَعُوا لِمَنْ طَلَبْتُمْ مِنْهُ الْعِلْمَ ...» «٣» دانش را طلب كنيد و همراه آن به بردبارى و وقار نيز آراسته شويد و براى شاگردان و اساتيدتان تواضع كنيد.
عالم ربّانى و برجسته جهان اسلام، مرحوم شهيد ثانى (ره)، در كتاب گرانسنگ «منيةالمريد» به طور مشروح درباره وظايف گوناگون استاد و شاگرد بحث كرده از آن جمله، وظايف دانشجو را چنين برمى‌شمرد:
* ارج نهادن به استاد و تجليل از مقام علم و دانش.
* تواضع و فروتنى در برابر معلّم.
* الگوپذيرى از گفتار و كردار زيباى او.
* تقدير و سپاسگزارى از زحمات استاد.