٥- اميدوارى‌ اميد و آرزو نقشى اساسى در تنظيم زندگى آدمى دارد و مدير بايد با اميدداشتن خويش و اميدوار كردن همكاران، پويايى و پيشرفت سازمان را شتاب بخشد. نقش آفرينى اميد بويژه در حالات بحرانى، انكارناپذير است و همواره بسان اهرمى قدرتمند، مجموعه را در برابر ناملايمات و موانع، نيرو مى‌بخشد و توان كارى آن را مضاعف مى‌كند و افراد سازمان را دلگرم مى‌سازد.
اين بخش را با نمونه‌اى از اميدوارى و اميدبخشى رسول اكرم صلى الله عليه و آله به پايان مى‌بريم.
در جنگ خندق، رسول خدا صلى الله عليه و آله دستور داد در قسمت‌هاى آسيب‌پذير مدينه كانال حفر كنند. يكى از مسلمانان هنگام حفر كانال به صخره سختى برخورد كه نوك كلنگ را مى‌شكست ولى خرد نمى‌شد، داستان را به پيامبر (ص) گزارش دادند، تشريف آورد و با سه ضربه كلنگ آن صخره را متلاشى كرد. آن حضرت با هر ضربه‌اى كه مى‌زد، تكبير مى‌گ اخلاق عملى ١١٦ ٤ - نظم و انضباط:
ص : ١١٥ فت و از نوك كلنگ برق مى‌جهيد. رسول خدا (ص) فرمود: در پرتو برق نوك كلنگ ديدم كه قصرهاى حيره، مدائن، روم و صنعا به دست مسلمانان فتح خواهد شد! «١» ب- نبايدها ١- خودمحورى‌ انسان هر اندازه از هوش سرشار و عقلى تيزبين برخوردار باشد باز هم به فكر و نظر ديگران نيازمند است و اتكاى به ذهن و فكر خود و سود جستن از آراى صاحب‌نظران، به استبداد رأى و گمراهى مى‌انجامد. اميرمؤمنان عليه السلام با لحن شديدى از خودرأيى و ياد كرده فرموده است:
«احْمَقُ النَّاسِ مَنْ ظَنَّ انَّهُ اعْقَلُ النَّاسِ» «٢» ابله‌ترين مردم كسى است كه پندارد خردمندترين مردم است.