اخلاق عملى - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٠٦

اين بلاى اجتماعى با پيامدهاى ناهنجار خود، افكار عمومى را مشوّش مى‌كند، شخصيت حقيقى و حقوقى افراد و ملّت را ويران مى‌سازد، تفرقه و بدبينى اجتماعى را دامن مى‌زند و حتى مى‌تواند اسارت و شكست يا انحطاط و عقب‌ماندگى ملّت را در پى داشته باشد.
اسلام كاملا" با شايعه سازى و شايعه پراكنى مخالف است و پيروان خويش را بشدت از آن نهى كرده است. قرآن مجيد، از شايعه سازان به عنوان «مرجفون» ياد كرده و آنان را همرديف منافقان و بيماردلان قرار داده است. سپس همه آنها را سزاوار تعقيب و مجازات دانسته و فرموده است:
«مَلْعوُنينَ أَيْنَما ثُقِفوُا أُخِذوُا وَ قُتِّلُوا تَقْتيلًا» «١» از همه جا طرد مى‌شوند و هر جا يافت شوند، دستگير شده بسختى به قتل خواهند رسيد! زيرا آنان به محض اينكه رسول خدا صلى الله عليه و آله با سپاه اسلام عازم جهاد مى‌شدند، در مدينه و پشت جبهه دست به شايعه پراكنى مى‌زدند تا با تضعيف روحيه مردم، به اهداف پليد و شيطانى خود دست يابند. «٢» ٥- بدزبانى:
در وادى سياست، زبان نقش ارزشمندى در پيشبرد مقاصد انسانى و سامان دادن به كارها و صدها موضوع ديگر، ايفا مى‌كند. اين عضو ك اخلاق عملى ١١١ ٥ - اميدوارى ص : ١١١ وچك اگر صحيح و بجا به كار گرفته شود، بزرگترين خدمت را به فرد وجامعه مى‌كند و اگر تحت فرمان عقل و ايمان قرار نگيرد، سبب بروز فاجعه اخلاقى مى‌شود و بزرگترين خطاها را مرتكب مى‌شود، خطاهايى چون، دروغ، تهمت، گواهى و سوگند دروغ، حق كشى، فتنه و ... به تعبير رسول اكرم صلى الله عليه و آله:
«انَّ اكْثَرَ خَطايَا ابْنِ ادَمَ فى‌ لِسانِهِ» «٣» بيشتر اشتباهات آدمى زاده به وسيله زبانش انجام مى‌گيرد.
به همين دليل بايد با مراقبت بيشترى به كار گرفته شود.