جامعه اسلامى حسّاس بوده و در هر صحنه‌اى كه مسؤولان نظام اسلامى لازم بدانند حضور يابند و نسبت به رهبرى و قوانين حياتبخش اسلام وفادار باشند و از بى‌اعتنايى، انزوا طلبى و منفى‌بافى بپرهيزند. قرآن مجيد مى‌فرمايد:
«يا ايُّهَا الَّذينَ امَنوُا كوُنوُا قَوَّامينَ بِالْقِسْطِ شُهَداءَ لِلَّهِ ...» «١» اى مؤمنان، كاملا" به عدالت قيام كنيد وبراى خدا شهادت دهيد.
رهبر بزرگوار اسلام نيز رسيدگى به كارهاى اجتماعى و حضور در صحنه‌هاى گوناگون جامعه اسلامى را تا آنجا لازم و ضرورى مى‌داند كه افراد بى‌اعتنا را از زمره مسلمانان خارج كرده، مى‌فرمايد:
«مَنْ اصْبَحَ لا يَهْتَمُّ بِاموُرِ الْمُسْلِمينَ فَلَيْسَ بِمُسْلِمٍ» «٢» كسى كه روز را بدون اهتمام به امور مسلمانان، شروع كند مسلمان نيست.
٢- تعظيم شعائر اسلامى:
هر مسلمانى موظّف است در هر شرايط و موقعيتى شعائر اسلامى را بزرگ دارد. قرآن مجيد در اين باره مى‌فرمايد:
«ذلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَانَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلوُبِ» «٣» چنين است و هر كس شعائر خدا را بزرگ دارد، اين كار از تقواى دل‌هاست.
علامه طباطبايى در بيان اين آيه مى‌نويسد:
تعظيم شعائر الهى از تقوا نشأت مى‌گيرد ... و اضافه تقوا به دل، بر اين مطلب اشاره دارد كه حقيقت تقوا- كه عبارت است از پرهيز و دورى از خشم خدا و اجتناب از محرمات او- امرى معنوى است كه به دل و جان مربوط مى‌شود، نه به ظاهر اعمال يا عناوينى كه‌ اخلاق عملى ١٠٦ ٥ - بدزبانى:
ص : ١٠٦ از آنها انتزاع مى‌شود. «٤»