فقه سازمانی - یوسفیان، نعمتالله - الصفحة ٩٣ - اطاعت از فرماندهی
درس چهاردهم: ارتباطات سازمانى [١]
منظور ما از طرح بحث ارتباطات سازمانى بيان پارهاى از احكام فقهى است كه كاركنان سازمان در ارتباط با مافوق يا نيروهاى همسطح خويش در درون سازمان و يا افراد و نيروهاى برون سازمانى و در خارج از محيط كارى با آن مواجه مىشوند و شايسته است كه آنها را مراعات كنند. برخى از اينگونه احكام به قرار زير است.
اطاعت از فرماندهى
طبق تبصره ١ ماده ٦ آييننامه انضباطى نيروهاى مسلح، دستور فرمانده عبارت است از ملزم ساختن افراد جمعى يگان به انجام و يا خوددارى از انجام كليه فعاليتهايى كه براى وصول به هدفهاى تعيين شده يگان ضرورى تشخيص داده مىشود.
اطاعت بايد در چارچوب ضوابط باشد. چنانكه در تبصره ٤ همان ماده آمده است:
هر گاه دستورى كه صادر مىگردد خلاف شرع مقدس اسلام و فرامين مقام معظم فرماندهى كل قوا باشد قابل اجرا نبوده و دستور دهنده مسئول و قابل پيگرد است، ضمن آنكه عدم اجراى اين قبيل دستورات بازخواست نداشته و مصون از تعقيب خواهد بود.
اطاعت از فرماندهى و ما فوق براى كاركنان سازمان بويژه در شرايط حساس جنگ امرى لازم و ضرورى است. رهنمودهاى حضرت امام (ره) در اين باره چنين است:
١- امروز اطاعت از بالا دستها يك امر شرعى است، يك مطلبى نيست كه مثل سابق باشد، بتوانند از زير آن در بروند و مانعى نداشته باشد. [١]
٢- خيال نكنند كه اطاعت از مافوق ... طاغوتى است، خير اطاعت از مافوق در جمهورى
[١] . صحيفه نور، ج ١٢، ص ٢٦٢