فقه سازمانی - یوسفیان، نعمتالله - الصفحة ١١٤ - ١ استهزا و مسخره کردن
كسى كه براى سخنچينى بين دو نفر رفت و آمد كند، خداوند در قبرش آتشى بر او مسلّط مىكند كه او را بسوزاند و وقتى كه از قبر بيرون مىآيد يك مار بزرگ سياه [اژدها] بر او مسلّط مىكند كه او را نيش مىزند تا وارد آتش شود.
سؤال- تعدادى گزارش كتبى راجع به اختلاس اموال دولتى توسط يكى از كارمندان دريافت گرديده كه بعد از انجام تحقيقات در مورد اين اتهام، صحت بعضى از آن گزارشها براى ما آشكار شده است. ولى هنگام تحقيق از فرد متهم خود او همه اتهامات را انكار مىكند، آيا ارسال اين گزارشات به دادگاه با توجه به اينكه باعث از بين رفتن آبروى شخص مىشود، جايز است يا خير؟ و بر فرض عدم جواز، اشخاصى كه از اين مسئله مطلع هستند چه تكليفى دارند؟
جواب. اگر فردى كه مسئول حمايت و حفظ بيت المال و اموال دولتى است از اختلاس آن اموال توسط يكى از كارمندان يا غير او مطلع شود، از نظر شرعى و قانونى مكلف است براى احقاق حق، اطلاعات خود را در اين زمينه به نهادهاى مربوطه ارايه دهد و ترس از بين رفتن آبروى متهم از نظر رسمى مجوزى براى كوتاهى از احقاق حق جهت حفظ بيت المال محسوب نمىشود و افراد ديگر، گزارشات خود را مستنداً به مسئولين مربوطه ارايه دهند تا ايشان بعد از تحقيق و تفحص و اثبات مطلب، اقدام نمايند. [١]
ريختن آبروى مؤمن
بر كاركنان سازمان لازم است كه احترام همكاران برادران دينى خود را نگه دارند و در حفظ آبروى آنان بكوشند، چرا كه ريختن آبروى مؤمن به هر شكلى كه باشد از جمله كارهاى حرام و گناهان كبيره شمرده مىشود. [٢]
برخى از مصاديق ريختن آبروى مؤمن عبارت است از:
[١] . رسالۀ اجوبة الاستفتائات، ص ٣٠٩، س ١٣٩١
[٢] . گناهان كبيره، ج ٢، ص ٢٩١