فقه سازمانی
(١)
پیشگفتار
٩ ص
(٢)
مقدمه
١١ ص
(٣)
جایگاه نیروها در سازمان
١٦ ص
(٤)
اصول شرافت سربازی
١٧ ص
(٥)
مشروعیت احکام و مقررات سازمانی
١٨ ص
(٦)
شرایط استخدام
٢٢ ص
(٧)
احکام استخدام
٢٣ ص
(٨)
نمودهای عملی
٢٨ ص
(٩)
استفتاءات
٢٩ ص
(١٠)
نمودهای عملی
٣٦ ص
(١١)
1 - اطاعت از مافوق
٣٦ ص
(١٢)
2 - رعایت سلسله مراتب
٣٦ ص
(١٣)
3- اشتغال مستمر
٣٧ ص
(١٤)
4 - حضور در محل خدمت
٣٧ ص
(١٥)
د - حضور به موقع در محل کار
٣٧ ص
(١٦)
6- انجام به موقع تعهدات و امور محول
٣٨ ص
(١٧)
7- پرهیز از اتلاف وقت
٣٨ ص
(١٨)
قوانین و مقررات دولتی
٣٩ ص
(١٩)
قوانین و مقررات سازمانی
٤٥ ص
(٢٠)
اهتمام به بیت المال
٤٩ ص
(٢١)
استفاده شخصی از بیت المال
٥١ ص
(٢٢)
صرفه جویی و اسراف و تبذیر
٥٥ ص
(٢٣)
ساعات کار و وقت اداری
٥٧ ص
(٢٤)
غصب و سرقت امکانات بیت المال
٦١ ص
(٢٥)
چگونگی استفاده از امکانات
٦٢ ص
(٢٦)
دریافت مزایا
٦٣ ص
(٢٧)
کم کاری کارمند دولت
٦٣ ص
(٢٨)
موجبات ضمان
٦٧ ص
(٢٩)
مهم ترین مصادیق سازمانی ضمان
٦٨ ص
(٣٠)
1- امتناع از انجام وظایف قانونی
٦٨ ص
(٣١)
2- جعل و تزویر
٦٩ ص
(٣٢)
بی احتیاطی با عدم رعایت نظامات دولتی
٦٩ ص
(٣٣)
4- خیانت در امانت
٦٩ ص
(٣٤)
5- رعایت نکردن مسائل امنیتی
٧١ ص
(٣٥)
6- استفاده غیر قانونی از امکانات
٧١ ص
(٣٦)
قصور و تقصیر
٧٥ ص
(٣٧)
احکام مربوط به قصور و تقصیر
٧٦ ص
(٣٨)
استفتائات
٧٧ ص
(٣٩)
یک نکته
٧٩ ص
(٤٠)
8 غضب
٨١ ص
(٤١)
مفهوم غضب
٨١ ص
(٤٢)
احکام غضب
٨٢ ص
(٤٣)
چگونگی پرداخت تاوان
٨٣ ص
(٤٤)
اتلاف
٨٤ ص
(٤٥)
یک نکته
٨٥ ص
(٤٦)
سلام کردن
٨٨ ص
(٤٧)
آداب سلام کردن
٨٨ ص
(٤٨)
امر به معروف و نهی از منکر
٨٨ ص
(٤٩)
امانت داری
٩٠ ص
(٥٠)
قرض دادن
٩١ ص
(٥١)
اطاعت از فرماندهی
٩٣ ص
(٥٢)
رعایت سلسله مراتب
٩٦ ص
(٥٣)
صداقت سازمانی
٩٧ ص
(٥٤)
پرهیز از تخلفات سازمانی
٩٩ ص
(٥٥)
حفظ اسرار
١٠٠ ص
(٥٦)
پرهیز از گروه گرایی
١٠٢ ص
(٥٧)
سود ظن و تهمت
١٠٥ ص
(٥٨)
غیبت
١٠٧ ص
(٥٩)
موارد جواز غیبت
١٠٨ ص
(٦٠)
الف - غیت از شخص متجاهر به فسق
١٠٨ ص
(٦١)
ب- غیبت در مقام تظلم
١٠٩ ص
(٦٢)
ج - در هنگام مشورت
١١٠ ص
(٦٣)
د نهی از منکر
١١٠ ص
(٦٤)
حکم شنیدن غیبت
١١٠ ص
(٦٥)
كفارة غيت
١١١ ص
(٦٦)
سخن چینی
١١٣ ص
(٦٧)
ریختن آبروی مؤمن
١١٤ ص
(٦٨)
1 استهزا و مسخره کردن
١١٤ ص
(٦٩)
2 اذیت و آزار
١١٦ ص
(٧٠)
3 گواهی ندادن
١١٦ ص
(٧١)
منابع
١١٩ ص

فقه سازمانی - یوسفیان، نعمت‌الله - الصفحة ٥٦ - صرفه جویی و اسراف و تبذیر

سوار شده و نكاح كرده، بر او حلال است و اگر چنين نكرده تمام آن بر او حرام است. سپس آيه شريفه را تلاوت فرمود كه «اسراف نكنيد؛ زيرا خداوند اسراف‌كنندگان را دوست نمى‌دارد. [١]

در ميان انواع اسراف و تبذير، زياده‌روى در هزينه بيت‌المال و تضييع امكانات مسلمانان و بى‌توجهى در نگهدارى آن گناهى بزرگ و نابخشودنى و از زشت‌ترين گونه‌هاى اسراف و تبذير شمرده مى‌شود.

اسراف و تبذير در بيت‌المال ممكن است از جهت اتلاف، استفاده غير مجاز يا مصرف غير متعارف و خارج از حدّ مجاز و امورى از اين قبيل باشد كه در هر صورت امرى ناپسند و حرام خواهد بود. در اين جا به چند استفتا در اين زمينه اشاره مى‌كنيم:

س ١- گفته مى‌شود كه استفاده از نيروى برق براى روشنايى بيشتر از مقدار نياز، اسراف محسوب نمى‌شود، آيا اين سخن صحيح است؟

جواب- شكّى نيست كه استفاده و مصرف هر چيز حتّى نيروى برق و نور چراغ بيشتر از مقدار نياز، اسراف محسوب مى‌شود. آنچه صحيح است سخن منقول از رسول‌اللَّه ٦ است كه مى‌فرمايد: «لا سَرَفَ فى‌ خَيْرٍ» در كار خير، اسراف وجود ندارد. [٢]

س ٢- زياده‌روى در مصرف آب و برق در صورتى كه موجب كمبودهايى در سطح عمومى شود چه حكمى دارد؟ به خصوص كه دولت اسلامى بر صرفه‌جويى تأكيد نموده است.

جواب- زياده‌روى به نحو غير متعارف حرام است و چنانچه موجب اتلاف و ضرر باشد موجب ضمان است. [٣]

س ٣- با توجه به اين كه اين جانب در يكى از ارگان‌هاى انقلابى مشغول خدمت هستم، خود احساس مى‌كنم كه از حد متعارف، بيشتر آب مصرف مى‌نمايم (استفاده شخصى مى‌كنم)، آيا در اين صورت بايد قيمت آب مصرفى اضافى را به نهاد مربوطه‌


[١] . وسائل الشيعه، ج ٨، ص ٣٦٦

[٢] . رسالۀ اجوبة الاستفتائات، ص ٣٢٨، س ١٤٦٨

[٣] . استفتاءات، ج ٢، ص ٦٢٢