فقه سازمانی - یوسفیان، نعمتالله - الصفحة ٩١ - قرض دادن
س ٥. اگر براى مسئولين به طور قطعى ثابت شود كه بعضى از كارمندان ادارات در خواندن نماز كوتاهى كرده و يا اصلًا نماز نمىخوانند و نصيحت و راهنمايى هم تأثيرى نداشته باشد، در برابر اينگونه افراد چه وظيفهاى دارند؟
جواب. در عين حال واجب است كه از تأثيرات مداومت بر امر به معروف و نهى از منكر با رعايت شرايط آن غفلت نكنند، در صورت نا اميدى از تأثير امر به معروف نسبت به آنان، اگر بر حسب مقررات قانونى محروم ساختن اين گونه افراد از مزاياى شغلى مجاز باشد، بايد در مورد آنان اجرا شود و به آنان تذكر هم داده شود كه اين محروميت بر اثر سستى و كوتاهى شأن در انجام اين فريضه الهى اتخاذ شده است. [١]
امانتدارى
١- اگر انسان مال خود را به كسى بدهد و بگويد نزد تو امانت باشد و او هم قبول كند يا بدون اين كه حرفى بزنند صاحب مال بفهماند كه مال را براى نگهدارى به او مىدهد و او هم به قصد نگهدارى كردن بگيرد بايد به احكام امانتدارى عمل نمايد. (م ٢٣٢٧)
٢- كسى كه نمىتواند امانت را نگهدارى نمايد، بنابر احتياط واجب بايد قبول نكند.
(م ٢٣٣٠)
٣- كسى كه چيزى را امانت مىگذارد، هر وقت بخواهد مىتواند آن را پس بگيرد و كسى هم كه امانت را قبول مىكند هر وقت بخواهد مىتواند آن را به صاحبش برگرداند.
(م ٢٣٣٢)
٤- كسى كه امانت را قبول مىكند، اگر براى آن جاى مناسبى ندارد، بايد جاى مناسب تهيه نمايد و طورى آن را نگهدارى كند كه مردم نگويند در امانت خيانت كرده و در نگهدارى آن كوتاهى نموده است و اگر در جايى كه مناسب نيست بگذارد و تلف شود بايد عوض آن را بدهد.
(م ٢٣٣٤)
٥- اگر شخص امانتدار در نگهدارى آن كوتاهى نكند و تعدى (زيادهروى) هم ننمايد و اتفاقا
[١] . رسالۀ اجوبة استفتائات، ص ٢٣٥، س ١٠٧٦