فقه سازمانی - یوسفیان، نعمتالله - الصفحة ١٨ - مشروعیت احکام و مقررات سازمانی
٢- من شهادت در راه خدا را فوز عظيم مىدانم و آمادهام جان خود را در راه دفاع و حراست از اسلام، نظام و كشور جمهورى اسلامى ايران فدا كنم؛
٣- من دستورات فرماندهان، رؤسا و مديران خود را اطاعت مىكنم؛
٤- من حيثيت و شرافت سربازى و اخلاق اسلامى را سرلوحه زندگى خود قرارمىدهم؛
٥- من اصول و مقررات حفاظتى را مد نظر داشته و در حفظ اسرار نظامى و دولتى كوشش مىكنم.
٦- من از انجام هرگونه فعاليت سياسى ممنوعه و وابستگى به احزاب و گروههاى سياسى خوددارى مىنمايم؛
٧- اموال و وسائل و اسنادى را كه به من سپرده شده با نهايت دلسوزى و دقت نگهدارى و حفظ خواهم نمود؛
٨- من وظايف خود را با جديت و صداقت انجام مىدهم؛
٩- در جنگ، هيچ گاه تسليم دشمن نخواهم شد و تا قدرت جنگيدن باقى باشد به مقاومت ادامه خواهم داد؛
١٠- من همواره نسبت به همكاران و همرزمان و عموم مسلمانان، صميمى و مهربان بوده و نسبت به دشمنان اسلام و ستمگران سختگير و سازشناپذير خواهم بود. [١]
مشروعيت احكام و مقررات سازمانى
در نظام اسلامى گر چه همه ارگانها و نهادها مشروعيت خويش را از ولايت فقيه كسب مىكنند، ولى در نيروهاى مسلح اين امر محسوستر است و با توجه به اينكه «فرماندهى كل نيروهاى مسلح جمهورى اسلامى ايران با مقام معظم رهبرى (ولىّ فقيه) است، فرماندهان، رؤسا و مديران در تمام سلسله مراتب در حدود اختيارات مصوّب سازمانى از طرف معظم له، فرماندهى، رياست و يا مديريت خواهند داشت.» و «چنانچه مقام معظم فرماندهى كل قوا
[١] . ر. ك. آييننامه انضباطى نيروهاى مسلح جمهورى اسلامى ايران، ص ٥-٦، چاپ اول