فقه سازمانی - یوسفیان، نعمتالله - الصفحة ٢١ - مشروعیت احکام و مقررات سازمانی
درس دوّم: استخدام
«استخدام» در لغت به معناى به خدمت واداشتن و به كار گماشتن [١] و در اصطلاح فقه، نوعى اجاره است كه مىتوان از آن به عنوان «اجاره دادن نفس» تعبير كرد؛ چرا كه موضوع اجاره عبارت از «املاك» يا «انسان» است؛ [٢] از اين رو، در استخدام، انسان طى قراردادى، توان كارى خود را در مدتى معين به كار فرما، مؤسسه، اداره و سازمانى اجاره مىدهد و در برابر حقوق و دستمزد معين برايش كار مىكند.
شرايط استخدام با توجه به اهداف مؤسسات، ادارات و سازمانهاى مختلف گوناگون است و در مقررات استخدامى سپاه آمده است:
«استخدام در سپاه عبارت است از گزينش افراد واجد صلاحيت براى انجام خدمت موظف در يكى از مشاغل پيشبينى شده در قانون.» [٣]
در حقوق ادارى، استخدام يعنى كسى را به خدمت گماشتن و براى خدمتى خواستن؛ خواه در مؤسسات رسمى و دولتى باشد خواه در مؤسسات ملى. [٤] همچنين استخدام دولت
[١]. فرهنگ فارسى عميد، واژۀ استخدام
[٢]. ر. ك: تحريرالوسيله، ج ١، ص ٥٧٠
[٣] . قانون مقررات استخدامى سپاه پاسداران با آخرين اصلاحات و اضافات، مادۀ ٤، ادارۀ نيروى انسانى ستاد مشترك سپاه، چاپ اول، شهريور ١٣٧٧
[٤]. ترمينولوژى حقوق، دكتر محمد جعفر جعفرىلنگرودى، ص ٣٥