احکام اقتصادی - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٨٤ - ب سپرده سرمایه گذاری
با اين حال، بانك دارى اين كه بتواند بيشتر مردم را بهسوى خود جذب كند، جوايزى از راه قرعهكشى به صاحبان حساب پسانداز مىپردازد.
مسأله: جايزههايى كه بانكها يا غير آنها براى تشويق قرض دهنده مىدهند، يا مؤسسات ديگر براى تشويق خريدار و مشترى مىدهند با قرعهكشى حلال است. [١]
ب- سپرده سرمايهگذارى
يكى ديگر از منابع پولى بانك، سپردههايى است كه مردم به بانك واگذار مىكنند، به اين منظور كه با قرار گرفتن پول آنها در جريان فعاليتهاى اقتصادى، از سود آن بهرهمند شوند. بانك اين نقدينهها را بهعنوان سرمايهگذارى مىپذيرد و با قراردادهاى مختلف در مسير فعاليتهاى گوناگون اقتصادى قرار مىدهد.
شيوه قرارداد سرمايهگذارى- بهصورت كوتاه مدت يا بلند مدت- از طرف بانك با سپردهگذار، بهصورت «وكالت» است؛ بدين معنا كه بانك از طرف صاحب پول وكيل مىشود كه پول را به مؤسسات اقتصادى يا افرادى كه مايل به سرمايهگذارى در كارهاى اقتصادىاند، به صورت «مشاركت» واگذارد و يا خود بانك آن را در فعاليتهاى اقتصادى به كار اندازد.
گفتنى است كه سهمى بسيار از موفقيت دولت در برنامههاى اقتصادى و رونق آن و همچنين تنظيم بازار و جلوگيرى از تورّم و احتكار و ... در گرو موفقيت بانكها در سرمايهگذارى است تا آنجا كه بانكهاى بينالمللى براى جلب سرمايههاى مردم كشورهاى ديگر بهسوى خود، در سطح جهان با يكديگر به رقابت مىپردازند.
نكته: تفاوت سپرده قرضالحسنه با سپرده سرمايهگذارى از لحاظ قانون و شرع، در اين است كه سپرده قرضالحسنه- اعمّ از حساب جارى و پسانداز- چيزى جز قرض دادن به بانك نيست. پول واريز شده، به ملكيت بانك درمىآيد و اگر داراى منافعى باشد، متعلق به بانك خواهد بود. امّا در سپرده سرمايهگذارى- اعمّ از بلند مدت و كوتاه مدت- بانك بهعنوان وكيل از طرف صاحب پول، آن را در جريان فعاليتهاى اقتصادى
[١] - توضيح المسائل، م ٢٨٥٨