احکام اقتصادی - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٧٨ - احکام نذر
٢- ه رگاه نذر كننده، از اداى نذر خود در وقت مقرّر باز بماند، نذرش ساقط مىشود، ولى چنانچه نذرش روزه باشد، بايد افزون بر قضا، براى هر روز ده سير به فقرا غذا بدهد. [١]
احكام نذر
١- هرگاه فرزند نذرى كند، اگر چه بدون اجازه پدر هم باشد بايد به آن نذر عمل نمايد. [٢]
٢- اگر نذر كند عملى را انجام دهد، بايد همان طور كه نذر كرده به جا آورد. پس اگر نذر كند كه روز اوّل ماه صدقه بدهد، يا روزه بگيرد و يا نماز اول ماه بخواند، چنانچه قبل از آن روز يا بعد از آن به جا آورد كفايت نمىكند. و نيز اگر نذر كند كه وقتى مريض او خوب شد صدقه بدهد، چنانچه پيش از آن كه خوب شود صدقه را بدهد كافى نيست. [٣]
٣- اگر براى حرم يكى از امامان يا امامزادگان چيزى نذر كند، بايد آن را به مصارف حرم برساند. از قبيل فرش، پرده و روشنايى و اگر براى امام ٧ يا امامزاده نذر كند، مىتواند به خدّامى كه مشغول خدمت هستند بدهد. چنانكه مىتواند به مصارف حرم يا ساير كارهاى خير برساند و ثواب آن را هديه آن امام يا امامزاده نمايد. [٤]
استفتا
سؤال: در صيغه نذر اگر بگويد: «خدايا اگر حاجتم برآورده شد، فلان كار را مىكنم» آيا در انعقاد نذر كافى است، يا اين كه بايد لِلَّه علىِّ كذا و الفاظ مرادف آن باشد؟
جواب: كافى نيست و بايد صيغه مخصوص خوانده شود. [٥]
[١] - تحرير الوسيله، ج ٢، ص ١٠٨، م ٢٤ و ٢٥
[٢] - توضيح المسائل، م ٢٦٤٧
[٣] - همان، م ٢٦٥١
[٤] - توضيح المسائل، م ٢٦٦٢
[٥] - استفتائات، ج ٢، ص ٤٦٠، م ٨