احکام اقتصادی - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٧٣ - احکام صلح
ج- بهطور امانت آن را نگاه دارد، بدون ضمانت. [١]
صلح
صلح آن است كه انسان با ديگرى سازش كند كه مقدارى از مال يا منفعت مال خود را ملك او كند، يا از طلب، يا حق خود بگذرد، خواه در برابر عوض باشد يا بدون عوض. [٢]
شرايط صلح
١- قرارداد صلح لازمالإجرا است و آن را جز با اقاله (: فسخ عقد از دو طرف) يا اختيار فسخ نمىتوان از ميان برد. [٣]
٢- عقد صلح، نياز به ايجاب و قبول دارد و با هر لفظى كه مفيد مصالحه طرفين باشد، درست است. [٤]
٣- دو نفرى كه چيزى را با يكديگر صلح مىكنند، بايد بالغ و عاقل باشند و كسى آنها را مجبور نكرده باشد و قصد صلح داشته باشند. [٥]
احكام صلح
١- صلح، تنها براى حقوقى كه قابل نقل و اسقاطند، صحيح است، ولى براى حقوقى كه قابل نقل و اسقاط نيستند صحيح نيست مانند حق مطالبه دَيْن و حق رجوع در طلاق رجعى. [٦]
٣- دو نفر كه بر سر چيزى نزاع دارند، جايز است بهگونهاى با يكديگر صلح كنند، ولى اين صلح، ظاهرى و براى رفع دعواست و نمىتواند حقيقتى را كه پنهان است تغيير دهد. بنابراين، كسى كه مىداند ادعا يا انكارش باطل است، شرعاً ذمهاش به ديگرى
[١] - تحريرالوسيله، ج ٢، ص ٢٠١، م ٦
[٢] - توضيحالمسائل، م ٢١٦٠
[٣] - تحريرالوسيله، ج ١، ص ٥١٦، م ٤
[٤] - همان، م ٢ و ٣
[٥] - همان، ص ٥١٧، م ٩
[٦] - همان، م ٨