احکام اقتصادی - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٥٤ - موارد جواز فروش
موارد جواز فروش
فروش و نقل اموال وقفى- در وقف خاص و وقف عامى كه براى عناوين عمومى مانند فقرا وقف شده است- جايز نيست، مگر در موارد زير:
١- چنان خراب شود كه باز گردانيدنش به حال نخست ممكن نباشد و جز از طريق فروش قابل استفاده نباشد.
٢- در اثر خرابى و مانند آن، بهرهبردارى شايسته از آن نشود، ولى با فروشش بتوان ملكى ديگر خريد كه همان منافع يا كمتر از آن را دارا باشد.
٣- در وقف، حق فروش به هنگام حدوث امرى يا ضرورتى، قيد شده باشد.
٤- ميان كسانى كه مال را براى آنان وقف كردهاند، بهگونهاى اختلاف افتد كه اگر مال وقف را نفروشند، احتمال ضرر مالى يا جانى برود. [١]
هبه
«هبه»، يا بخشش، به معناى خارج ساختن مال از ملك خود و به رايگان در ملك ديگرى درآوردن [٢] است يكى از ارزشهاى والاى اخلاقى كه اسلام بسيار بدان سفارش كرده است، بخشش است. بخشش، موجب رأفت قلب و صفاى روح آدمى و تقويت محبت و اخوّت اسلامى مىگردد؛ چنانكه رسول خدا ٦ درباره هديه كه يكى از راههاى بخشش است، مىفرمايد:
«الْهَدِيَّةُ تُورِثُ الْمَوَدَّةَ وَ تُجْدِرُ الْأُخُوَّةَ وَ تُذْهِبُ الضَّغينَةَ، تَهَادُوا تُحَابُّوا» [٣]
هديه، موجب محبت و استوارى برادرى مىشود و كينه و دشمنى را نابود مىكند. به يكديگر هديه بدهيد تا همديگر را دوست داشته باشيد.
[١] - تحرير الوسيله، ج ٢، ص ٧١، م ٧٣
[٢] - همان، ص ٥٠، قبل از مسألۀ ١
[٣] - بحارالأنوار، ج ٧٤، ص ١٦٦