احکام اقتصادی - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٣٦ - شرکت غیر عقدی

نفر نباشد.

٢- مضاربه گروهى؛

و آن در صورتى است كه يكى از طرفين قرارداد يا هر دو طرف، به شكل گروهى يا مؤسسه‌اى باشند. اين قسم از مضاربه به سه صورت امكان‌پذير است:

الف- صاحب سرمايه يك نفر و عامل متعدد باشد؛

ب- صاحب سرمايه متعدد و عامل يك نفر باشد؛

ج- صاحب سرمايه و عامل هر دو متعدد باشند. [١]

شركت‌

«شركت» به دو نوع «غير عقدى» و «عقدى» تقسيم مى‌شود.

شركت غير عقدى‌

اين نوع شركت، عبارت از اجتماع حقوق دو يا چند نفر بر يك چيز به‌گونه مشاع است. اين شركت ممكن است در عين، دَين، منفعت و يا حق واقع گردد. اسباب شركت غير عقدى يكى از امور زير است:

١- ارث‌

٢- عقد انتقال دهنده: منظور آن است كه دو نفر، به واسطه يك عقد با هم چيزى بخرند، يا آن را اجاره كنند و يا با هم بر حقّى طرف مصالحه قرار گيرند.

٣- تشريك: چنان‌كه شخصى، شخصى ديگر را در مال خود شريك كند.

٤- حيازت (: به‌دست آوردن): اين‌كه دو نفر با كمك يكديگر مثلًا ماهى يا حيوانى را صيد و يا درخت مباحى را قطع كنند.

٥- امتزاج (: مخلوط شدن): مثل اين كه مال دو يا چند نفر به صورت قهرى، عمدى و يا اختيارى با يكديگر مخلوط شود. [٢]

در اين جا ذكر يك نكته ضرورى است و آن اينكه:

هيچ‌يك از شركا، نمى‌تواند بدون رضايت ديگر شركا در مال مشترك تصرف كند. در

[١] - تحرير الوسيله، ج ١، ص ٥٥٨، م ١٠

[٢] - همان، ص ٥٧٢