مبدا و معاد - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٤
اسلام برخاسته و جهاد و انفاق كردهاند و كسانى كه در حال غلبه و قدرت اسلام، به جهاد و انفاق پرداختهاند، مىفرمايد:
«لا يَسْتَوى مِنْكُمْ مَنْ انْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَ قاتَلَ اولئِكَ اعْظَمُ دَرَجَةً مِنَ الَّذينَ انْفَقُوا مِنْ بَعْدُ وَ قاتَلُوا» «١» كسانىاز شما كه پيشاز فتح [مكّه] انفاق و جهاد كردهاند، [با ديگران] يكسان نيستند.
آنان از حيث درجه بزرگتر از كسانىاند كه پس [از فتح] به جهاد و انفاق پرداختهاند.
قرآن بطور كلى مىفرمايد:
«فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرّاً يَرَهُ» «٢» پس، هر كس هموزن ذرّهاى، نيكى كرده باشد [پاداش] آن را خواهد ديد و هر كس هموزن ذرهاى، بدى كرده باشد [كيفر] آن مبدا و معاد ٦٠ عوامل اعتقاد به جبر ص : ٥٩ را خواهد ديد.
بنابراين، در مقام جزاى اعمال، خداوند به بندگان ستمى روا نمىدارد و آنچه بهعنوان پاداش و كيفر در نظر گرفته، عدل است، بلكه بالاتر از اين، به نيكان بيش از آنچه سزاى آنهاست پاداش مىدهد و اين بالاتر از عدل- يعنى فضل- است:
«مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ امْثالِها» «٣» هر كس كار نيكى كند، براى او ده برابر پاداش است.
و كيفر زشتكاران را به اندازه گناهشان قرار داده و فرموده است:
«وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزى الاّ مِثْلَها» «٤» و هر كس گناهى انجام دهد، تنها همانند آن جزا داده مىشود.