خلاصه درس‌ از قرآن كريم برمى‌آيد كه برپايى قيامت با دگرگونى‌ها و تحولات عظيمى در سراسر جهان همراه است. اين دگرگونى‌ها، نظام جهان را بر هم مى‌ريزد تا ديگر بار جهان با نظامى نوين بازسازى شود.
قرآن كريم برپايى قيامت را با وقوع صيحه و نفخه‌هاى صور همراه مى‌داند؛ بدين سان كه نخست صيحه‌اى جهان و جهانيان را در هم مى‌پيچد و پس از آن نفخه احياء دميده مى‌شود.
وقتى مردمان به صحنه محشر در مى‌آيند، گروهى با چهره خندان و فرحناك بدان واقعه مى‌نگرند و اينان نيكوكارانند. گروه ديگر، گناهكاران و كافرانند كه با رخسارى در هم شكسته و اندوهبار به سرانجام خود مى‌انديشند و از اين رو، آنان را با سيمايشان بازمى‌شناسند.
روز قيامت، «يوم الحساب» است و مردم در آن روز براى داورى عادلانه در دادگاه قيامت حاضر مى‌شوند و اعمالشان سنجيده و وزن مى‌شود. تنها كارهاى خالصانه در ميزان‌هاى اخروى وزن دارند و اعمال به دور از اخلاص، سبك و بى‌وزنند.