مبدا و معاد

مبدا و معاد - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٣٩

پس در آن روز، آنان كه ايمان آورده‌اند، به كافران مى‌خندند.
«وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللّهُ يَوْمَ القِيامَةِ» «١» خداوند با آنان [اهل آتش‌] در قيامت سخن نمى‌گويد.
«ذُقْ انَّكَ انْتَ الْعَزيزُ الْكَريمُ» «٢» بچش [مزه عذاب را] همانا تو عزيز و كريم بودى [و عمرى را با شخصيت موهومى زندگى كردى و خود را انسانى نمونه پنداشتى‌].