«وَ أَمَّا الَّذينَ فَسَقُوا فَمَأْواهُمُ النَّارُ كُلَّما أَرادُوا أَن يَخْرُجُوا مِنْها أُعيدُوا فيها وَ قيلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذابَ النَّارِ الَّذى‌ كُنْتُم بِهِ تُكَذِّبُونَ» «١» اما آنان كه فاسق شدند، جايگاهشان آتش است، هر گاه بخواهند از آتش بيرون آيند، به آتش بازگردانده مى‌شوند و به آنان گفته مى‌شود: «عذاب آتشى را كه دروغ مى‌پنداشتيد، بچشيد.» عذاب‌هاى جسمى و روحى‌ در دوزخ، مرگ نيست تا عذاب اهل دوزخ پايان يابد. قرآن در اين باره مى‌فرمايد:
«لا يُقْضى‌ عَلَيْهِمْ فَيَمُوتُوا» «٢» هرگز فرمان مرگ بر آنان صادر نمى‌شود كه بميرند.
«تَلْفَحُ وُجوهَهُمُ النَّارُ وَ هُمْ فيها كالِحُونَ» «٣» شعله‌هاى آتش چون شمشير به صورت‌هايشان نواخته مى‌شود و در دوزخ چهره‌اى در هم كشيده دارند.
«لَهُمْ ثِيَابٌ مِن نَّارٍ يُصَبُّ مِن فَوْقِ رُءُوسِهِمُ الْحَمِيمُ يُصْهَرُ بِهِ مَا فِي بُطُونِهِمْ وَالْجُلُودُ وَ لَهُم مَّقَامِعُ مِنْ حَدِيدٍ» «٤» براى آنان لباسى از آتش است و مايع سوزان و جوشان بر سرشان فرو مى‌ريزد؛ چنان كه هم درونشان آب مى‌شود و هم پوستشان و براى آنان گرزهايى از آهن است.
در كنار اين عذاب‌هاى جسمانى، دردهاى روحى نيز بر دوزخيان فرومى‌ريزد؛ چه اين كه قرآن مى‌فرمايد:
«فَالْيَوْمَ الَّذينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ» «٥»