«يا ايَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعى‌ الى‌ رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً فَادْخُلى‌ فى‌ عِبادى‌ وَادْخُلى‌ جَنَّتى‌» «١» تو اى روح آرام يافته، به سوى پروردگارت بازگرد در حالى كه هم تو از او خشنودى و هم او از تو خشنود است. پس داخل شو در بندگانم و در بهشتم وارد شو! - در بهشت سخن لغو و گناه‌آلودى نشنوند. «٢» دورى از گناه، بيهودگى، دروغ، تهمت و خيانت برترين لذت معنوى است و همچنين شادى، جزو نعمت‌هايى است كه اهل بهشت از آن برخوردارند و چنين بدانان خطاب مى‌شود:
«ادْخُلُوا الْجَنَّةَ لا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَ لا انْتُمْ تَحْزَنُونَ» «٣» داخل بهشت شويد كه نه ترسى داريد و نه غمناك مى‌شويد.
و آنان خدا را شكر مى‌كنند و مى‌گويند:
«الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى‌ اذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ» «٤» ستايش خدايى را كه غم را از ما زايل كرد.
درهاى بهشت‌ امام باقر عليه السلام درباره درهاى بهشت مى‌فرمايد:
بهشت را هشت در است. «٥» همچنين، امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:
بر بالاى درهاى بهشت نوشته‌اند: «صدقه ده برابر و قرض‌الحسنه هيجده برابر پاداش‌