خلاصه درس‌ ايمان به معاد، شعاع انديشه انسانى را از پهنه عالم خاكى مى‌رهاند و پوچى و بيهودگى را از زندگى او پاك مى‌كند. در پرتو اعتقادبه معاد، مسؤوليتها و تعهدات از زبان فراتر مى‌رود و در لوح جان مى‌نشيند.
ايمان به پاداش و جزاى اخروى، پشتوانه معنوى عدالت اجتماعى است. در پرتو چنين باورى، شخص، خدا را بر اعمال خود ناظر مى‌داند و معتقد است كه بايستى در روز قيامت پاسخگوى اعمالش باشد.
عدل خداوند اقتضا مى‌كند كه دنياى ديگرى باشد تا در آن جا به اعمال نيكان و بدان رسيدگى شود و مؤمنان نيك كردار به پاداش، و كافران، بدكاران و ستمگران به كيفر اعمال زشت خويش برسند.
حكمت خ مبدا و معاد ١٠٤ پرسش ص : ١٠٤ داوند نيز اقتضا دارد كه سير تكاملى انسان با مردن متوقف نشود و راه رشد و كمال براى انسان‌ها مسدود نگردد؛ زيرا آفرينش انسان و جهان به حكم عقل و نقل عبث و بيهوده نبوده و براى هدفى برتر و كمالى عاليتر آفريده شده است. از اين رو، وجود معاد و جهانى كاملتر براى تحقق اين هدف مقدس، ضرورى است.
انسان، براساس فطرت پاك خويش، زندگى را دوست دارد و پيوسته در طلب حيات جاويدان است. وجود معاد و روز رستاخيز، و در نتيجه تجديد حيات در آن سرا، بهترين راه پاسخگويى به اين نياز درونى و خواست فطرى است، زيرا انسان به‌گونه فطرى در پى بقا و ماندن است و تحقق اين امر فطرى در اين دنيا ميسّر نيست؛ زيرا همه مى‌ميرند. پس، بايد جهانى ديگر نيز در ميان باشد تا به اين خواست انسان پاسخى شايسته داده شود.
پرسش‌ ١- ايمان به معاد چه تأثيرى در آرامش زندگى انسان دارد؟
٢- تأثير ايمان به معاد در مسؤوليت آفرينى انسان را شرح دهيد.
٣- ايمان به پاداش و كيفر چگونه مى‌تواند پشتوانه عدالت اجتماعى گردد؟
٤- چگونه عدالت خداوند، دليل بر اثبات معاد است؟
٥- چگونه حكمت خداوند، دليل بر اثبات معاد است؟