مبدا و معاد - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٥
درس دوازدهم: تداوم هدايت امامان معصوم، تداومبخش هدايت الهى در درسهاى پيش بيان شد كه عقل انسان نمىتواند راز و رمز كامل ساختنِ بهشت برينِ آخرت را در مزرعه دنيا بنماياند و نيازمند به هدايت خاص الهى است. اين هدايت، از طريق پيامبران به انسانها مىرسد و پيامبران افزون بر رساندن پيام وحى، بايد رهبرى سياسى اجتماعى انسانها رانيز به دست گيرند و با تشكيل حكومت، احكام دين را عملى سازند و زمينه رشد انسانها و نيل آنان به مقام خلافت الهى را فراهم كنند.
پيامبرانى كه امكان يافتهاند، به وظيفه دوم نيز پرداختهاند. با بعثت پيامبر اسلام و نازل شدن قرآن، شريعت و دين خاتم به بشر ارائه شد و نياز به وحىاى ديگر از ميان رفت. در كتاب آسمانى پيامبر خاتم، آنچه براى هدايت بشر لازم است، آمده است و پيامبر اسلام بهعنوان «خاتم پيامبران» معرفى شده است. سرانجام با وفات آن پيامبر پاك نهاد، باب وحى بسته شد و ديگر هيچگاه فرشته وحى بر انسانى نازل نخواهد شد تا او را براى رساندن پيامى از جانب خدا برانگيزد.
پيامبر پيش از وفات خود، به امر خدا، حضرت على عليه السلام را به جانشينى برگزيد و بارها او را براى مسلمانان معرفى كرد و از آنان خواست با او دست بيعت دهند و قبول خلافتش را اعلام كنند و چنين نيز شد.
تعيينجانشين و آن هم علىبنابىطالب و فرزندانش عليهم السلام، كارىضرورىو حياتىبود؛ زيرا:
١- گرچه پيامبر با ارائه قرآن بهعنوان كتاب و معجزه جاويد و حاوى همه دستورهاى لازم براى هدايت انسان، نياز به بعثت پيامبران را مرتفع ساخت، ولى قرآن كتابى است