مبدا و معاد

مبدا و معاد - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٦

خلاصه درس‌ عدالت يكى از صفات خداست كه در قرن نخست هجرى گروهى از مسلمانان مطرح ساختن آن را براى افعال خداوند بيجا دانستند. از اين رو، عدليّه، گروه مخالف آنان، به اثبات بطلان عقيده آنان پرداختند و عدل را به عنوان يك اصل، مورد بحث قرار دادند. عدل، در لغت به معناى قرار گرفتن هر چيزى در جاى شايسته و بايسته آن است و در اصطلاح، مراعات حقوق ديگران.
عدالت خداوند در تكوين، تشريع و جزا جارى است. در مرحله تكوين، خداوند هر موجودى را در جاى شايسته و بايسته‌اش قرار داده و آن درجه از وجود و كمال را بدو داده كه استحقاق و توان دريافت آن را داشته است.
خداوند در وضع قوانين و تشريع مقررات. در مقام جزاى اعمال نيز به بندگان ستم روا نمى‌دارد و آنچه به‌عنوان پاداش و كيفر در نظر گرفته از روى عدالت است.
قرآن در موارد بسيارى بر موضوع عدالت پاى فشرده و بيان كرده است كه پاداش هر كس به اندازه عمل و اخلاص اوست.
پرسش‌ ١- چرا عدالت به‌عنوان يك اصل و به‌گونه مستقل مطرح شده است؟
٢- عدالت چيست؟
٣- يك آيه درباره عدالت خداوند در تكوين موجودات ذكر كنيد.
٤- دو نمونه از عدالت خداوند در تشريع مقررات و قوانين را ذكر كنيد؟
٥- عدالت خداوند در پاداش چگونه است؟