مبدا و معاد - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٤٦
دارد.» «١» بسيار بودن درهاى بهشت از آن روست كه هر گروهى از درى وارد شوند كه شايسته جايگاه آنان است.
نقل است كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
درى است براى بهشت به نام «باب المجاهدين» كه مجاهدان، از آن در مىآيند و ...
ملائكه به آنان خوشامد مىگويند. «٢» در حديثى ديگر آمده است:
نام يكى از درهاى بهشت «ريّان» است كه تنها روزهداران از آن وارد مىشوند. «٣» باب المعروف، باب الرّحمه، باب الصبر، باب الشكر، و باب البلاء نام درهاى ديگر بهشت است. «٤» سيماى بهشتيان شادابى چهرهها «وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ ضاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ» «٥» آن روز [طايفهاى كه اهل ايمانند] رخسارشان فروزان است، خندان و شادمانند.
«وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ الى رَبِّها ناظِرَةٌ» «٦» چهرههايى آن روز شاداب است و بهسوى پروردگار خويش مىنگرند.
«وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ» «٧» چهرههايى آن روز از نعمتها بهرهمندند.