علل پيشرفت و انحطاط مسلمين - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٤
«لَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ الَّا يَكُونُوا مُؤْمِنينَ»؛ «١» گويى مىخواهى جان خود را از شدّت اندوه ازدست بدهىكه آنها ايمان نمىآورند.
سعه صدر پيامبر صلى الله عليه و آله مصدر خصال نيكوى ايشان شد و لوح تقدير «اخلاق ستوده» را از غيب دريافت نمودند:
«انَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظيمٍ»؛ «٢» راستى كه تو بر فراز بلندِ خوى و خصال والايى و (خلق عظيم و برجستهاى دارى).
همين خصيصه ايشان را در ميان انبيا عليهم السلام ممتاز ساخت «٣» و سرانجام صدرنشين رفيق اعلى شدند «٤» و به كسب نشان پرارج «مقام محمود» مفتخر گرديدند. «٥» پيامبر خدا صلى الله عليه و آله افزون بر اخلاق فردى، در اخلاق اجتماعى نيز ممتاز بودند و حتى پيش از زمان بعثت هم در ميان مردم جايگاهى ويژه و سابقهاى درخشان داشتند؛ در طول چهل سال، با لقب «امين» مشهور بودند و درستكارى و امانتدارى ايشان زبانزد عام و خاص بود.
٣- استقامت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در سايه استقامت مستمر، توانستند زحماتِ طاقت فرساى خود را به ثمر بنشانند. ايشان در مقابل انديشه، گفتار و رفتار جهلآميز مردم جاهل، پايدارى نمودند و آزار و اذيّت روحى و جسمى مداوم آنها نتوانست صبر آن حضرت را لبريز كند و در عمل به