خط هر انديشه كه پيوسته‌اند
انديشه در پرواز خود بر بال مرغ سخن، در جهان خاكى انسان حضور پيدا مى‌كند و هنرمند-كه رويى در عرش معنا و رويى در جهان خاكى بشرى دارد - به هنگام تأمّل و لحظات سنگين خلاقيّت، وقتى در آتش فكر و نور انديشه غرق مى‌شود، در اعماق ناخودآگاهِ خانۀ دل به قول ملاصدرا سر از عوالم جواهر مجردۀ عقليّه درمى‌آورد و به قول نظامى همنشين فرشتگان مى‌شود و آن‌گاه آن معانى را در كارگاه خيال، در كلامى به غايتِ فصاحت، در تصويرها و قصه‌ها و شعرها و نمايش‌هاى زيبا عرضه مى‌دارد و جان كلام آن‌جا است كه نظامى به آن تصريح مى‌كند؛ آن راز بلندى كه همچنان پيدا و نهان باقى و سبب بعثت انبيا است، در اثر هنرى و جان هنرمند نيز مستور است و مهربانانه حضور دارد.

عالم فرزانه، آيةاللّه جوادى آملى در تبيين معناى بزرگى كه در عاشوراى حسينى تجلّى كرد و در دفاع مقدّس هشت‌سالۀ رزمندگان ايران اسلامى ادامه داشت، مى‌فرمايد:

الآن هم بايد اين كار را كرد، يعنى هم علماى بزرگ آن معارف دفاع را تحليل عقلى كنند تا در سطح حوزه و استادان دانشگاه اين مسأله جايگزين بشود و مستقر بشود و جا پيدا كند و هم هنرمندان تجسّمى، نويسندگان، گويندگان و

[١] . ديوان كامل نظامى گنجوى، مخزن الاسرار، ص ١٩-٢٠.