عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج7) - تقي زاده اکبري، علي و همکاران - الصفحة ١٣٢ - ٢-٣ سينماى مستند
گونىهاى پر از كمكهاى مردم به دست مىآيند. اكنون بايد با زحمتى بيش از پيش اين وسائل بهسمت بالا، قلۀ كوه، حمل شوند. نفت به پايگاه مىرسد، تنورهاى يخزده و خاموش نانوايى روشن مىشوند؛ نفت، آتش، حرارت، و زندگى؛ پايگاه سرشار از جنبوجوش است.
طبيعى است صحنههايى اينچنين با نگاه و زاويۀ ديدى تازه، مخاطبان تازهاى را جذب صفحۀ تلويزيون بكند:
اين فيلم زمانى كه ساخته شد، من به آدمهايى برخوردم كه اصلاً فيلم جنگى نمىديدند، از صحنههاى جنگى و تبليغات شعارى فيلم خسته بودند و در اثر كثرت گزارشهاى خبرى جبهه، به نوعى اشباع شده بودند. وقتى اين سريال پخش شد، چنين آدمهايى آمدند و پاى تلويزيون نشستند. خيلىها كه فيلم جنگى نمىديدند، خودشان گفتند ما فيلم «زندگى در ارتفاعات» را نگاه كرديم. [١]
جالب است بدانيم كه اگر فيلم «هور در آتش» آقاى حميدنژاد در سالهاى پس از جنگ از فيلمهاى داستانى موفق دفاع مقدّس به حساب مىآيد، به خاطر اين است كه موضوع، عواطف و عوامل خود را از فيلم مستندى كه خود در زمان جنگ با عنوان «پاسگاه آبى» ساخته بود، مىگيرد. به سخن ديگر، عناصر بيانى خود را مديون واقعيّتهاى جنگ است كه از نزديك آنها را ديده و لمس كرده است.
آقاى سلطانىفر، از فيلمسازان و دستاندركاران مديريتى گروه جنگ شبكۀ اول سيماى جمهورى اسلامى ايران، در بارۀ تأثير برنامههاى تلويزيون - حتّى در سطح گزارشهاى خبرى-مىگويد:
[١] . مصاحبه با نگارنده.