آقاى حسين حقيقى، فيلمساز و نخستين مدير گروه جنگ شبكۀ اوّل، طى مصاحبه‌اى ضمن ارائۀ فهرست بلندى از كارهاى خود و گروه جنگ، سينماى جنگ را پهنۀ پاك و مقدّسى مى‌داند كه مى‌تواند در ادامۀ فرمايش مقام معظّم رهبرى در راه مقابله با هجوم فرهنگى مفيد و سودمند باشد و درست به همين دليل معتقد است كه فيلمساز جنگى بايد از جبهه بيايد نه از استوديوى فيلمسازى. به اعتقاد وى، از تهران و با توجه به فيلم‌هاى جنگى ديگر نمى‌توان به جنگ نگاه كرد و فيلم ساخت! او معتقد است ارزش‌هايى چون ايثار، شهادت، شجاعت، دوستى، صفا و عرفان در بستر سينماى جنگ متولد مى‌شوند. وى در رابطه با انگيزه‌هاى فرهنگى فيلمسازان جنگ مى‌گويد:

زمانى كه جنگ شروع شد، من در آبادان بودم و مدتى فيلم‌هايى را كه تهيه مى‌كردم، در زير خاك پنهان مى‌كردم و معتقد بودم كه اين فيلم‌ها متعلق به نسل آينده است و اگر هم عراقى‌ها آبادان را گرفتند، روزى آبادان آزاد مى‌شود و فيلم‌ها به دست مردم مى‌رسد. در آن زمان، نگاه ما، نگاه تبليغاتى نبود؛ ما احساس مى‌كرديم كه بايد كارى بكنيم و انگيزه‌هايمان فرهنگى بود. [١]

و همين انگيزه‌هاى فرهنگى بعدها با واحد جنگ تلويزيون سازماندهى شد و در سطحى وسيع همراه با تبليغات در خدمت جنگ و دفاع مقدّس درآمد.

آقاى يوسف ايروانى، كارگردان فيلم‌هاى واحد جنگ تلويزيون كه از كارنامۀ بلند و درخشانى برخوردار است، نكتۀ قابل تأمّلى را بيان مى‌كند. او در پاسخ به اين سؤال كه آيا مى‌توان خاطرات جنگ را بازسازى كرد، مى‌گويد:

[١] . سروش، ش ٧٠٩،٢ مهر ٧٣، ص ٤٣-٤٥.