«حماسه‌نگار» ، «زنگ تفريح در مدرسۀ عشق» ، «هديۀ بى‌بى» ، «زندگى در هجرت» ، «سنگرسازان بى‌سنگر» ، «سپاه محمد مى‌آيد» ، «قطره‌اى از درياى بيكران ايثار» ، «مرثيه به روايت تصوير» و چند فيلم ديگر را ساخته است. او در بارۀ سينماى مستند جنگى و مفيد بودن آن مى‌گويد:

سينماى حقيقت يا سينماى مستند بيش‌ترين تأثيرش را مى‌توانست در طول جنگ و هشت سال دفاع مقدّس بگذارد، يعنى اين كه دوربين در جبهه بود، با رزمندگان حركت مى‌كرد و زندگى آن‌ها را در جاى‌جاى فضاى جنگ ترسيم مى‌كرد و آن‌وقت، واقعيّت و رشادت‌هاى رزمندگان را عيناً مردم ما و حتّىٰ مردم جهان مى‌توانستند نظاره‌گر باشند. البته منظورم اين نيست كه فيلم‌هاى مستند جنگى تاريخ مصرف دارند و الآن تاريخشان گذشته است، بلكه بالعكس در حال حاضر، با ديدن اين‌گونه فيلم‌ها مى‌توان خاطرات هشت سال دفاع مقدّس را در ذهن مرور كرد، خصوصاً براى رزمندگان كه در آن زمان درگير جنگ بودند و شايد وقت ديدن فيلم‌هاى ساخته‌شده از حقيقت جنگ را نداشتند و الآن برايشان جالب خواهد بود. [١]

آقاى حكمت‌جو به تأثير تازه‌اى از فيلم‌هاى مستند جنگ اشاره مى‌كند و آن، تأثير بر روى رزمندگانى است كه روزگارى مشغول آفريدن حماسۀ بزرگ دفاع و همين فيلم‌ها بوده‌اند؛ آن‌ها امروز مى‌توانند با فراغ بال با كمك همين فيلم‌ها حماسه‌اى را كه آفريده‌اند، مرور كنند و تحت تأثير آن‌ها و به‌كمك همين فيلم‌ها، در شناخت ضعف و قوّت خود و در شناخت حقيقت حماسۀ دفاع مقدّس پيش بروند و براى مبادايى ديگر، تجربه‌هاى خود را مدون كنند.

[١] . سروش، ش ٧٠٩،٢ مهر ٧٣، ص ٤٦.