اسلام و اسير

اسلام و اسير - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٦

آن جوانمرد شجاع با اين كار به نتايج زير دست يافت:
١. دشمن را فريب داد و عليه او به تبليغ پرداخت.
٢. دشمن را مأيوس و ناكام كرد و به حكومت او ضربه وارد ساخت.
٣. اسرار و مصلحت شيعيان را فاش نكرد و خون عده‌اى را حفظ نمود.
٤. وفادارى و اعتقاد خويش را نسبت به اسلام و رهبرى ثابت كرد.
٥. به درجه شهادت و زندگى در جوار خداى متعال دست يافت.
ج. حفظ روحيّه انقلابى‌ تاريخ نشان مى‌دهد كه مسلمانان آزاده‌اى كه احياناً گرفتار دشمن مى‌شدند، هرگز در برابر قدرت و شوكت ظاهرى خصم سرفرود نياورده، با قامتى استوار و نستوه، دل به خدا سپرده‌اند و روحيّه انقلابى خويش را حفظ كرده‌اند. منشأ اين رفتار را مى‌توان در «ايمان به پيروزى» و «اميد به الطاف الهى» جستجو كرد.
١. ايمان به پيروزى:
قرآن مجيد در اين زمينه تابلوهاى زيبايى در برابر چشم رزمندگان ترسيم كرده است كه براستى جان و دل را صفا مى‌بخشد.
خداوند مقرّر داشته است كه من و پيامبرانم بر دشمن غلبه مى‌يابيم كه خداوند توانا و نيرومند است. «١» همانا حزب خدا همان پيروزمندانند. «٢» و براستى سپاه ما هر آينه پيروزند. «٣»