اسلام و اسير

اسلام و اسير - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٨

مشاهده كرد كه زنى از ميان ايشان گريه مى‌كند، بدو فرمود: براى چه گريه مى‌كنى؟ گفت: پسرم در ميان قبيله «بنى عبس» به فروش رفت. آن حضرت خطاب به ابواسيد فرمود: سوار مى‌شوى و آن (پسر) را مى‌آورى؛ همچنان كه فروخته‌اى. پس ابواسيد سوار شد و پسر آن زن را برگرداند. «١» باز در مورد ديگر پيامبر صلى الله عليه و آله زنى را در ميان سبايا گريان ديد. سؤال كرد: چرا گريه‌مى‌كنى؟ گرسنه هستى؟ لباس‌ندارى؟ عرض كرد: بين من و فرزندم (ضميره) جدايى انداخته‌اند. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: بين مادر و فرزند جدا نمى‌شود. سپس قاصد فرستاد و كسى را كه ضميره پيش او بود، احضار كرد و ضميره را از او خريدارى نمود. «٢» ابو ايّوب، از رسول خدا نقل مى‌كند كه مى‌فرمود:
«مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ والِدَةٍ وَ وَلَدِها فَرَّقَ اللَّهُ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ احِبَّتِهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ» «٣» يعنى هر كسى ميان مادر و فرزندش جدايى اندازد، خداوند متعال در روز قيامت بين او و عزيزانش جدايى مى‌اندازد.
٢. ممنوعيت جدايى بين دو برادر سماعه مى‌گويد: از امام صادق عليه السلام سؤال كردم كه آيا بين دو برار مملوك (و برده) مى‌شود تفرقه انداخت و همچنين بين زن و فرزندش؟ فرمود: نه، اين كار حرام است، مگر اين كه خودشان بخواهند. «٤»