اسلام و اسير - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٠

در تاريخ اسلام و سيره رسول خدا صلى الله عليه و آله نيز به موارد بسيارى برخورد مى‌كنيم كه آن حضرت اسيران جنگى را بدون دريافت فديه يا ه اسلام و اسير ٣١ ب. مثله ص : ٣١ ر عوض ديگرى آزاد نموده كه به چند مورد آن اشاره مى‌كنيم.
١. آزادى اهل مكّه: پيامبر صلى الله عليه و آله بعد از فتح مكّه و پيروزى كامل بر قريش، ضمن خطبه زيبا و جاودانى خود خطاب به اهل مكّه فرمود: «اذْهَبُوا فَانْتُمُ الطُّلَقاءُ» «١» برويد كه شما آزاديد. اين در حالى بود كه اهل مكّه و مشركان قريش چه در دوران اقامت رسول خدا صلى الله عليه و آله در مكّه و چه بعد از هجرت از هيچ اذيّت و اقدامى عليه آن حضرت و مسلمانان كوتاهى نكردند. امّا آن حضرت با بزرگوارى تمام از آنان گذشت و هيچ كدام از ايشان را به بردگى نگرفت و هيچ فديه و سربهايى از آنها طلب نكرد.
٢. حضرت محمد صلى الله عليه و آله تعدادى از هفتاد تن اسراى بدر را بدون دريافت سربها آزاد كرد. «٢» ٣. در جنگ حنين بعد از تقسيم اسرا بين رزمندگان، نمايندگان «هوازن» «٣» به خدمت رسول خدا رسيدند و تقاضاى لطف و منّت كردند. آن حضرت فرمود:
من مدّتى منتظر شما ماندم و گمان كردم ديگر نخواهيد آمد، لذا غنايم تقسيم شد و سهام اشخاص معلوم گرديد. سپس عدّه‌اى ديگر از هوازن شرفياب‌شده و تقاضا را تكرار كردند، رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: آنچه در سهم من و فرزندان عبدالمطلب قرار گرفته از آنِ شما خواهد بود و از مردم نيز چنين درخواستى خواهم كرد. به هر حال هنگام نماز ظهر اين كار انجام گرفت و در نتيجه با موافقت مهاجران و انصار تمام اسيران جنگ حنين آزاد شدند. «٤»