حكم احراق و مُثله‌ الف. احراق‌ سوزاند اسير، حتّى اسيرى كه كشتنش واجب است (مثل اسيرى كه در حال جنگ دستگير شود) جايز نيست.
علّامه حلّى در كتاب تذكره مى‌نويسد: جايز نيست كشتن اسير جز با شمشير. «١» همچنين در كتاب مغنى اين گونه آمده است: اگر تسلّط بر دشمن حاصل شد سوزاندن او به آتش جايز نيست بلاخلاف. «٢» نقل شده است كه:
«نَهى‌ (رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) انْ يُحْرَقَ شَىْ‌ءٌ مِنَ الْحَيْوانِ بِالنَّارِ» «٣» رسول خدا صلى الله عليه و آله از به آتش كشيدن موجود جاندار نهى كرد.
و در چند حديث از منابع اهل سنّت نيز اين مضمون آمده است كه: عذاب كردن به آتش، مخصوص خداوند است و كسى جز حضرت حق اين حق را ندارد. «٤» ب. مُثله‌ يكى از موارد ممنوع در مقرّرات جنگ از نظر شرع اسلام مثله مى‌باشد. مثله يعنى بريدن گوش، دماغ و امثال‌آن؛ اين‌امر، هم درمورد اسير و هم‌در اسلام و اسير ٤٥ احترام به كريمان ص : ٤٤ مورد كشته‌شدگان جنگ جايزنيست.
صاحب جواهر مى‌گويد: در مسأله حرمت مثله مخالفى پيدا نكردم. «٥»