قبول توبه شخص، در درجه اوّل يا در رديف ديگر كفّارات، مشروط به آزاد كردن بنده است.
با اين توضيحات معلوم شد كه اسلام روش بسيار معقولى در رابطه با مسأله بردگى درنظرگرفته، آن را در دايره بسيار محدود و در حد ضرورت و مقتضاى زمان پذيرفته و تعديل كرده است، سپس وسائلى كه در نهايت به آزادى بردگان منجر مى‌شود، مقرر كرده است.