اسلام و اسير - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٩

افزايش جرأت و دشمنى ايشان نسبت به مؤمنان گردد. بنابراين، آنچه مسلمانان در مورد اسراى جنگ بدر انجام دادند، يعنى با گرفتن فديه آزادشان كردند، لغزشى بوده است كه انگيزه آن دنيا طلبى عدّه زيادى از مسلمانان بود، «١» چرا كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در مقابل اصرار و التماس عدّه‌اى از مسلمانان ازجمله ابوبكر از كشتن اسرا صرف‌نظر كرد، با اينكه (طبق نقل) فرمود: اگر فديه بگيريد، نتيجه كار اين خواهد شد كه به تعداد اسرا از مسلمانان كشته شوند و مسلمانان اين امر را پذيرفتند و اين مسأله در جنگ احد پيش آمد كه هفتاد نفر از مسلمانان شهيد شدند.
در برخى از نقلها آمده است كه جبرئيل در روز بدر بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شد و گفت آنچه كه قوم تو در باره گرفتن فديه (ازاسرا) انجام دادند، مورد رضايت خداوند نبود. اكنون به تو دستور داده است كه به ايشان خبر دهى، يا اسرا را بياورند و گردنشان را بزنند و يا اينكه از ايشان فديه بگيرند و به تعداد آنها (در آينده) از مسلمانان كشته خواهند شد. «٢» پيامبر صلى الله عليه و آله مطلب را با اصحاب خود در ميان گذاشت، آنها گفتند: اى رسول‌خدا صلى الله عليه و آله اقوام و برادران ما هستند، فديه ايشان را قبول مى‌كنيم و به وسيله آن در مقابل دشمنانمان نيرومند مى‌شويم و به تعداد آنها از ما به شهادت مى‌رسند. «٣» علّامه سيد جعفر مرتضى مى‌گويد: كشتن اسيران بدر به چند دليل بهتربود:
١. در ميان اسيران تعدادى از سركردگان قريش بودند كه به منزله «سر افعى» به شمار مى‌آمدند و با پيامبر صلى الله عليه و آله و مؤمنان جنگيده و ايشان را از ديار خودشان بيرون رانده‌بودند و انواع اذيّت و آزار را نسبت به مسلمانان معمول داشته، و از