اسلام و اسير - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٤

كميل و روزهاى جمعه دعاى ندبه و روزهاى شنبه و دوشنبه دعاى توسل خوانده مى‌شد، علاوه بر اين، هر كس در برنامه شخصى خود روزانه تلاوت يك جزء از قرآن مجيد را نيز گنجانده بود و ما اينها را در شرايطى برگزار مى‌كرديم كه از طرف عراقيها برگزارى هيچ مراسمى مجاز نبود و اغلب اوقات تنبيهات شديدى را به همراه داشت. «١» ٢. آموزش و تعليم:
اسلام طلب علم را براى همه تكليف و وظيفه مى‌داند «٢» و هيچ محدوديت زمانى «٣» و مكانى «٤» براى آن در نظر نگرفته است و از دست دادن فرصت را موجب اندوه معرفى مى‌كند. «٥» از اين جهت شرايط اسارت با همه كمبودها و مشكلات طاقت فرساى آن فرصتى است جهت يادگيرى و ياددادن.
در اين مورد نيز اسراى آزاده جمهورى اسلامى در سالهاى طولانى اسارت در اردوگاههاى رژيم بعثى، نمونه‌ها و الگوهاى ارزنده‌اى به جهان بشريت عرضه كرده‌اند و اردوگاههاى وحشت و جنايت را با همت استوار خود به دانشگاههاى علم و تربيت تبديل نموده‌اند؛ از كلاس سواد آموزى گرفته تا كلاس زبانهاى مختلف و درس نهج البلاغه و تفسير و حفظ قرآن، و چه خوب در همه اين صحنه‌ها درخشيده‌اند.
يكى از آزادگان در خاطرات خود مى‌نويسد:
در مورد چگونگى گذراندن اوقات فراغت برادران بايد بگويم كه بيشتر اوقات‌