اسلام و اسير - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦١

آزادگى در اسارت‌ ابوبصير مى‌گويد: شنيدم كه امام صادق عليه السلام فرمود: آزاد مرد در همه حال آزاده است، در برابر گرفتاريها صبر پيشه كند و در برابر مصيبتها سرفرود نياورد، اگر چه اسير و مقهور گشته و سختى جايگزين آسايش وى شود، چنان كه بردگى، مغلوبيّت، اسارت، و نيز تاريكى چاه و هراس آن و پيامدهايش آزادگى يوسف صدّيق امين- صلوات خدا بر او باد- را مخدوش نكرد تا اينكه خدا بر وى منّت نهاده و ستمگر سركشى را كه مالكش بود، بنده وى ساخت. «١» آرى دسترسى به جسم مسلمان، چندان پيروزى براى دشمن محسوب نمى‌شود. آن گاه كه دشمن بر روح مسلمان تسلّط پيدا كرده، جان او را به اسارت كشيد، در آن صورت كامياب شده و به هدف رسيده است. از اين رو، رزمنده مسلمان كه بيشترين تلاش خود را در پرهيز از اسارت به كار برده و اگر ناخواسته و از روى اضطرار اسير شد و به چنگ دشمن افتاد، براى ناكام گذاشتن دشمن، مبارزه سرسختانه جديدى را آغاز كرده و با هوشيارى، تمام شگردها و دسيسه‌هاى خصم را نقش بر آب مى‌كند و در عين اسارت، آزادگى خود را پاس مى‌دارد. تاريخ جنگهاى اسلامى نمونه‌هايى از اين آزاد مردان و شيران در قفس را به خود ديده و در ورقهاى زرّين خود ثبت كرده است كه به مواردى از آن در ضمن بحث، اشاره خواهيم كرد.
وظايف مسلمان در اسارت‌ الف. استوارى در عقيده‌ رزمنده مسلمان بر مبناى عقيده خويش و در راه دفاع از مقدسات و اعتقادات،