اميرمؤمنان از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل مى‌كند كه آن حضرت فرمود:
«ايَّاكُمْ وَ الْمُثْلَةَ وَ لَوْ بِالْكَلْبِ الْعَقُورِ» «١» از مثله كردن بپرهيزيد، هر چند در مورد سگ آزار رساننده باشد.
و نيز از مواردى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله به نيروهاى اعزامى سفارش مى‌كرد، اين بود كه مثله نكنيد. «٢» صاحب جواهر مى‌گويد: در اين حكم (حرمت مثله) فرقى نيست بين اينكه در جنگ باشد يا غير آن، قبل از مرگ باشد يا بعد از آن و بين اينكه دشمنان مسلمانها را مثله كنند يا نكنند، اگر چه اطلاق آيه شريفه «وَ الْحُرُماتُ قِصاصٌ» «٣» جواز مقابله به مثل را مى‌رساند، ليكن اطلاق روايات و فتاوا مقتضى عدم جواز است، حتّى در اين صورت. «٤» اذن امام در قتل اسير كشتن اسير بايد به اذن امام باشد و بدون اذن امام جايز نيست. «٥» چه اسيرى كه در حال جنگ دستگير شده باشد، چه اسيرى كه بعد از پايان جنگ گرفتار شود (كه طبق آنچه پيشتر گفتيم كشتن او جايز نيست و به علّت خاصى محكوم به قتل باشد.
پس اگر شخصى اسيرى را به پشت جبهه منتقل كند و اسير از راه رفتن‌