٥. رواياتى كه بر خروج زنان پيامبر از جمع اهل‌البيت دلالت دارد و شامل اعتذار پيامبر، صلّى اللّه و عليه و آله، از امكان وارد كردن آنها تحت كساءاست. اعتذار پيامبر، صلّى اللّه و عليه وآله، با بيانى نظير أنت من أزواجى ... بوده است.

٦. احاديثى كه در رابطه با آيه مباهله وارد شده است و در ذيل آيه كه مى‌فرمايد: فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ ...[١] نقل شده كه پيامبر، صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله، فرمودند: اللّهم هؤلاء اهلى ....

٧. احاديث وارده در ذيل آيه‌ وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها.[٢]

اين احاديث حكايت از حضور پيامبر، صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله، بر در خانه حضرت زهرا، سلام‌الله‌عليها، براى مدت ٨، ٦ و يا ٩ ماه دارد (با اختلاف روايات) كه هر بار مى‌فرمودند: الصلوة، الصلوة، إنّما يريداللّه ليذهب عنكم‌الرجس أهل البيت و يطهرّكم تطهيراً.

٨. رواياتى كه در كيفيت صلوات بر پيامبر، صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله، وارد شده است و در آن امر به انضمام آل پيامبر، صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله، و يا اهل بيت ايشان در ذكر صلوات شده است.

٩. رواياتى كه اهل بيت نبى، صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله، را به كشتى نوح تشبيه نموده است.

١٠. احاديثى كه اهل بيت، عليهم‌السلام، را امان امت پيامبر، صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله، معرفى نموده است إنّ أهل بيتى أمان لأُمّتى.

١١. رواياتى كه از فريقين در شأن ثقلين و روايت پيامبر، صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله، در معرفى ثقلين آمده است.

١٢. رواياتى كه در آنها پيامبر، صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله، وعده ظهور مهدى منتظر، عليه‌السلام، را به مسلمانان داده و او را از اهل بيت خود دانسته است.

١٣. احاديث متواترى كه بر آنچه بر اهل بيت ايشان بعد از رحلت پيامبر، صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله، وارد مى‌شود دلالت دارد.

١٤. احاديث زيادى كه بر حرمت مسجدالنبى، صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله، بر حائض و جنب (جز از اهل بيت) دلالت دارد.

١٥. رواياتى كه افضل اعمال را، حق معرفت، همراهى و تبعيت از اهل بيت مى‌داند.

١٦. رواياتى كه اهل بيت را وسيله نجات و راه رسيدن به حاجات مى‌داند.

١٧. احاديثى كه بر وجوب اطاعت از اهل بيت و پيامبر، صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله، دلالت دارد.

١٨. رواياتى كه تصريح مى‌نمايد هر كس با اهل بيت دشمنى كند رسول‌الله، صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله، دشمن او خواهد شد.

١٩. رواياتى كه در تفسير إل ياسين در آيه‌ سَلامٌ عَلى‌ إِلْ‌ياسِينَ‌[٣] وارد شده است.

٢٠. رواياتى كه در تفسير آيه‌ ... أَدْخِلُوا آلَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذابِ‌[٤] وارد شده است.

٢١. رواياتى كه در تفسير آيه‌ فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ‌[٥] اهل ذكر را اهل بيت نبوت معرفى كرده‌اند.

٢٢. احاديثى كه در شأن اهل بيت نبوت و مصداق آنها به صورت متواتر وارد شده است.

٢٣. رواياتى كه در تفسير آيه‌ فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ‌[٦] آمده است.

مفاد آيه تطهير

حال كه به اجمال با جايگاه اهل بيت در روايات آشنا شديم؛ به بيان مفاد آيه تطهير پرداخته و پرسشهاى مختلفى را كه در مورد آيه مزبور مطرح است؛ مورد بررسى قرار مى‌دهيم.

اراده الهى در آيه تطهير، موجب عصمت است‌

يكى از پرسشهاى مهمى كه درباره آيه تطهير مطرح است اين است كه آيا اراده خداوند يريدالله كه در اين آيه آمده است، اراده محض و مطلق است؟ يا اراده‌اى است خاص، كه تطهير و اذهاب رجس را در پى دارد؟

اگر وجه اول مراد باشد، اشكال بزرگى خواهد داشت و اگر مراد وجه دوم باشد، عصمت و طهارت پنج تن آل عبا ثابت خواهد شد.

اما وجه اول؛ يعنى اراده محض و مطلق نادرست است، زيرا خداوند اين چنين اراده محض و مطلق را، براى همه مكلفين اراده كرده و اختصاص به اهل بيت، عليهم‌السلام، ندارد.