ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٧ - خورشيد را براى ظهور آفريده اند

روى تو را ز چشمه ى نور آفريده‌اند

لعل تو، از شراب طهور آفريده‌اند

خورشيد هم به روشنى طلعت تو نيست‌

آئينه تو را ز بلور آفريده‌اند

پنهان مكن جمال خود از عاشقان خويش‌

خورشيد را براى ظهور آفريده‌اند

منعم مكن ز مهر خود اى مه كه ذره را

مفتون مهر و عاشق نور آفريده‌اند

خيل ملك ز خاك در آستان تو

مشتى گرفته، پيكر حور آفريده‌اند

عيسى وظيفه خوار لب روح‌بخش توست‌

كز يك دم تو نغمه صور آفريده‌اند

از پرتوى جمال تو در كوه و بر و بحر

سيناى عشق و نخله طور آفريده‌اند

سرمايه سرور دل ما ز درد توست‌

درد تو را براى سرور آفريده‌اند

عمرى اسير هجر تو بود و فغان نكرد

بنگر دل مرا چه صبور آفريده‌اند

عشّآق را به كوى وصال تو ره نبود

اين راه دور را به‌مرور آفريده‌اند

[پروانه‌] را در آتش هجران خود مسوز

كو را براى درك حضور آفريده اند